Krytyka Świadków Jehowy

From WikiBrooklyn

Krytyka Świadków Jehowy - od momentu powstania organizacji Świadków Jehowy niektóre jej aspekty działalności stały się obiektem krytyki ze strony różnych osób i środowisk z powodów religijnych, moralnych jak i politycznych. Wśród najczęściej padających zarzutów wobec organizacji znajdują się: negacja Boskości Jezusa i Ducha, zmian dokonywanych w Biblii, zmian dokonywanych w doktrynie, podawanie fałszywych informacji, braku głoszonej neutralności politycznej oraz kwestii narzucania dzieciom zakazu przyjmowania krwii w przpadku zagrożenia życia. Krytycy swoje zarzuty głownie kierują w stronę Ciała Kierowniczego (CK) Towarzystwa Biblijnego i Traktatowego (WTS), które to jest odpowiedzialne za głoszone nauki i podawane informacje źródłowe, a nie w stosunku do szeregowych Świadków Jehowy.

Argumenty krytyczne wobec organizacji Świadków Jehowy przede wszystkim dotyczą:

Spis treści 1 Jezusa: 1.1 Jezusa jako Boga 1.2 Jezusa równego Ojcu 1.3 Modlitwy do Jezusa 1.4 Oddawania czci Jezusowi 1.5 Jezusa jako Archanioła 2 Ducha Świętego: 3 Trójcy: 3.1 Kłamstwa Towarzystwa Strażnica o wierze trynitarzy 4 Pala: 4.1 Encyklopedie 4.2 Medycyna 4.3 Archeologia, źródła historyczne 4.4 Wypowiedzi Ojców Apostolskich i Ojców Kościoła 5 Przekładu Nowego Świata 5.1 Krytyczne opinie naukowców 5.2 Autorzy PNŚ wg. Towarzystwa Strażnica 5.3 Autorzy PNŚ wg. Raymonda Franza 6 Oparcia się na Biblii: 7 Gnoza w nauczaniu Towarzystwa Strażnica 7.1 Nauki Towarzystwa Strażnica o gnozie 7.2 Gnostyczne nauki Towarzystwa Strażnica 7.3 Ojcowie Kościoła o gnostykach 8 Oszustw Towarzystwa Biblijnego i Traktatowego (WTS) 8.1 Jezusa 8.2 Trójcy 8.3 Wybiórcze cytowanie 8.4 Inne 9 Leczenia: transfuzji krwi, transplantacji i szczepień: 9.1 Transfuzja krwi 9.2 Transplantacja (przeszczepy) 9.3 Szczepienia 9.4 Inne 10 Apolityczności i służby wojskowej: 10.1 Brak neutralności - z publikacji WTS 11 Przepowiedni: 11.1 Dni ostatnich 11.2 Rok 1874 11.3 Pokolenia 1914 11.4 Rok 1925 11.5 Rok 1975 11.6 Końca XX wieku 11.7 Rok 2034 12 Nowego światła: 13 Odrzucenia Izraela: 14 Królestwa Bożego: 15 Zbawienia w organizacji Świadków Jehowy 16 Cudów: 17 Zmartwychwstania i wstawiennictwa w niebie namaszczonych: 18 Przeżycia armagedonu tylko w organizacji Świadków Jehowy: 19 Piekła i duszy śmiertelnej: 19.1 Źródła pozabiblijne 20 Roku 607 p.n.e.: 21 Oddawania czci pokłonu i hołdu: 22 Finansów i własnosci Towarzystwa Strażnica 22.1 Wolontariuszy 22.2 Sal Królestwa 23 Pedofilii: 24 Zobacz też: 25 Linki zewnętrzne 25.1 Literatura 25.2 Nagrania 26 Przypisy

Jezusa:

Jezusa jako Boga

• Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy to, że nie uznają Jezusa za Boga czym przeczą nauce Biblii:

1. "Z nich są patriarchowie i z nich wywodzi się Chrystus według ludzkiego pochodzenia. On jest Bogiem ponad wszystkim, błogosławiony na wieki. Amen." Rzym 9:5
2. "A Tomasz Mu odpowiedział: - Pan mój i Bóg mój!" J 20:28
3. "Ja i Ojciec jedno jesteśmy" J 10:30
4. "W Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała, bo zostaliście napełnieni w Nim, który jest Głową wszelkiej Zwierzchności i Władzy." Kol 2:9-10
5. "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo." J 1:1
6. "Boga nikt nigdy nie widział: Jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, dał nam Go poznać." J 1:18
7. "Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego:" Ap 3:14 [por. "Kto w kraju zechce cię pobłogosławić, wypowie swe błogosławieństwo przez Amen prawdy. Kto w kraju będzie przysięgał, przysięgać będzie na Boga Amen (Elohim Amen); bo dawne udręki pójdą w zapomnienie i będą zakryte przed mymi oczami" Iz 65:16]
8. "Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju." Iz 9:5
9. "Wyrocznia. Słowo Jahwe o Izraelu. Mówi Jahwe, który rozpiął niebiosa, ugruntował ziemię i stworzył ducha człowieka w jego wnętrzu: (...) Lecz na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalemu wyleję ducha łaski i błagania. wtedy spójrz na mnie, na tego którego przebodli, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym." Zach 12:1,10
10. "Izraelu, oczekuj Jahweh, gdyż u Jahweh jest łaska i odkupienie u niego obfite! On sam odkupi Izraela od wszystkich win jego." (por. "A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego." Mt 1:21) Ps.130:7-8
11. "Lecz nad domem Judy zmiłuję się i wybawię ich przez Jahweh, ich Boga, ale nie wybawię ich za pomocą łuku, ani miecza, ani wojny, ani koni, ani jazdy." Oze.1:7 (por. Mt 1:21)
12. "lecz do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków, Berłem sprawiedliwym berło Królestwa twego.Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość: Dlatego namaścił cię, o Boże, Bóg twój olejkiem wesela jak żadnego z towarzyszy twoich." Hbr 1:8-9
13. "Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie - widząc cuda, które uczynił, i dzieci wołające w świątyni: Hosanna Synowi Dawida - oburzyli się i rzekli do Niego: Słyszysz, co one mówią? A Jezus im odpowiedział: Tak jest. Czy nigdy nie czytaliście: Z ust niemowląt i ssących zgotowałeś sobie chwałę?" Mt 21:15-16 (por. "Chwałę Twoją śpiewają usta dzieci i niemowląt, choć nie chcą tego wrogowie Twoi. Muszą zamilknąć Twoi wrogowie i przeciwnicy." Ps 8:3)
14. "oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa" Tyt 2:13
15. "Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; dlatego rzekłem, że z mego weźmie i wam oznajmi." J 16:15

• Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy błędne twierdzenie, że Boga nikt nie widział [J 1:18, gr. heoraken] i dlatego Jezus nie może być Bogiem. Niemniej znaczenie słowa "widzieć" w Biblii nie odnosi się tylko do dosłownego rozumienia zmysłu wzroku:

1. "Głoszę to, co widziałem (heoraka) u mego Ojca, wy czynicie to, coście słyszeli od waszego ojca" J 8:38
2. "Umiłowany, nie naśladuj zła, lecz dobro! Ten, kto czyni dobrze, jest z Boga; ten zaś, kto czyni źle, Boga nie widział (heoraken)" 3J 1:11
3. "[Onaniasz] Wiedział [heora] bowiem, że bez zarządzenia królewskiego nie będzie możliwe osiągnięcie pokoju publicznego i że Szymon nie zaprzestanie swego szaleństwa." 2 Mch 4:6
4. "Odpowiedział mu Jezus: Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył (heorakos), zobaczył (heoraken) także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: Pokaż nam Ojca?" J 14:9

• "Wówczas Jezus zaczął im mówić: Strzeżcie się, żeby was kto nie zwiódł. (6) Wielu przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem. I wielu w błąd wprowadzą." Mk 13:5-6
• "Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!" Mk 6:49
• "Wtedy najwyższy kapłan wystąpił na środek i zapytał Jezusa: Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciw Tobie? (61) Lecz On milczał i nic nie odpowiedział. Najwyższy kapłan zapytał Go ponownie: Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Błogosławionego? (62) Jezus odpowiedział: Ja jestem. Ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego i nadchodzącego z obłokami niebieskimi. (63) Wówczas najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: Na cóż nam jeszcze potrzeba świadków?" Mk 14:60-63
• "Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu." J 5:18
• "Odpowiedzieli Mu Żydzi: Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga." J 10:33
• "A i ty, dziecię (Jan Chrzciciel), prorokiem Najwyższego (Jezus) zwać się będziesz, bo pójdziesz przed Panem torując Mu drogi;" Łk 1:76
• "Jezus odpowiedział: Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem oraz: Nadszedł czas. Nie chodźcie za nimi." Łk 21:8
• "Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że Ja jestem, pomrzecie w grzechach swoich." J 8:24
• "Rzekł więc do nich Jezus: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył." J 8:28
• "Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem. Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni." J 8:58-59
• "Rzekł do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?" J 11:25-26
• "Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem." J 13:19
• "Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście." J 14:6-7

Jezus wybaczał grzechy, co jest atrybutem Bożym (Mt.9:2-6; Łk.7:47-48). Zapowiedział także, że przyjdzie jako Sędzia (Mt.25:31-46). Jezus używał wobec siebie imienia Bożego, np. powiedział: „Pierwej niż Abraham był, Jam jest” (J.8:58). Nie chodziło tylko o to, że istniał przed Abrahamem, gdyż wtedy powiedziałby „Byłem” (gr. Ego En). Użył zwrotu Ego Eimi, które poprawnie tłumaczy się „Jestem”, a nie „Byłem”. Jezus użył go w absolutnym sensie, bez rzeczownika określającego, który pojawia się w porównaniach, jakich czasem używał Jezus (np. „Jestem drzwiami”, „Jestem winoroślą”). W języku hebrajskim owo „Jam jest” („Jestem”), było imieniem Jahwe, które Bóg objawił Mojżeszowi: „Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was” (Wj.3:14). Owo „Jestem” w powyższym cytacie jest formą imienia Bożego, które Jezus odniósł do siebie, dlatego Żydzi „porwali kamienie, aby rzucić na Niego” (J.8:59). Człowiek, który czynił się Bogiem, był według nich bluźniercą, a bluźnierstwo Izraelici karali ukamienowaniem. Na pytanie Jezusa, za co Go chcą ukamienować, odpowiedzieli: „Za bluźnierstwo i za to, że Ty, będąc człowiekiem, czynisz siebie Bogiem” (J.10:33).

Dokumenty pozabiblijne

Świadkowie Jehowy w swoich publikacjach twierdzą, że w pierwszych wiekach nie nauczano o Jezusie jako Bogu, aż do IV wieku czemu przeczą krytycy. O Jezusie jako Bogu informują:

1. Homilia Paschalna Melitona z Sardes (ok. 160)
2. List Barnaby (ok. 130)
3. II List do Koryntian - homilia z II w.
4. Do Diogneta - protreptyk z II w.
5. Milcjades (II w.).
6. Atenagoras z Aten (II w.)
7. Arystydes z Aten (II w.)

Teofil Antiocheński Do Autolyka

1. Justyn Męczennik (ur 100) “Dialog z Żydem Tryfonem”
2. Gloria
3. Phos hilaron - hymn z pocz II w.
4. Didache (Nauka Dwunastu Apostołów 95r.)
5. Klemens Rzymski - „List do Kościoła w Koryncie”
6. Polikarp ze Smyrny
   1. „List do Kościoła w Filippi”
   2. „Akta męczeńskie świętego Polikarpa biskupa Smyrny”
7. Hermas (II w.) „Pasterz Hermasa” (140-150)
8. Hipolit, Przeciw Noetosowi, XII
9. Ireneusz z Lyonu Wykład nauki apostolskiej, ustępy: 2 oraz 45-46, 84, 92
10. Orygenes
    1. Homilie o księgach Rodzaju, Wyjścia, Kapłańskiej, tom I, homilia I, 7, homilia VI, 8, homilia XI,4
    2. Homilie o księgach Rodzaju, Wyjścia, Kapłańskiej, tom II, homilia XII, 5
    3. Przeciw Celsusowi, II, 78
11. Tertulian
12. Ignacy Antiocheński
13. Apokryfy:
    1. „Testament Abrahama” (100 r.) - o Trójcy
    2. „Dzieje Piotra” (ok. 180-190 r.) - o Trójcy
    3. „Dzieje Andrzeja” (II w.) - o Trójcy
    4. „Testament dwunastu Patriarchów” (tuż po 100 r.)
    5. „Apokalipsa Piotra” (ok. 100-135 r.)
    6. „List Apostołów” (ok. 160-180 r.)
    7. „Dzieje Jana” (ok. 150 r.)
    8. „Dzieje Pawła” (ok. 180-190 r.)
    9. „Dzieje Andrzeja” (II w.)

Jezusa równego Ojcu

1. "Przyjdzie On i będzie ich pasterzem i będzie ich pasł mocą Pana, w majestacie najwyższym imienia Pana, ich Boga. I odtąd żyć będzie spokojnie. Jego zaś moc sięgać będzie aż po krańce ziemi" Mich 5:3
2. "Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju." Iz 9:5
3. "I nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku, wiedział bowiem dobrze, co się w człowieku kryje" J 2:25; 1:48
4. "A i ty, dziecię (Jan Chrzciciel), prorokiem Najwyższego (Jezus) zwać się będziesz, bo pójdziesz przed Panem torując Mu drogi;" Łk 1:76
5. "Dana Mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi" Mt 28:18

Modlitwy do Jezusa

Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy odrzucenie nauk Biblijnych dotyczących modlitwy do Jezusa:

• "Zazwyczaj modlitwy moje zanoszę do Ojca Niebieskiego i tylko w imieniu Pana Jezusa, lecz niekiedy zwracam się wprost do Jezusa, bo nie znalazłem w Piśmie Świętym nic przeciwko temu. Pismo Święte mówi, aby czcić Syna, tak jak czcimy Ojca" "Co kaznodzieja Russell odpowiadał..." s.290

1. "O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię." J 14:14
2. "Na cóż więc Prawo? Zostało ono dodane ze względu na wykroczenia aż do przyjścia Potomka, któremu udzielono obietnicy; przekazane zostało przez aniołów; podane przez pośrednika. Pośrednika jednak nie potrzeba, gdy chodzi o jedną osobę, a Bóg właśnie jest sam jeden. A czy może Prawo to sprzeciwiać się obietnicom Bożym? Żadną miarą!" Gal 3:19-21
3. "Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus" 1Tm 2:5
4. "O tym napisałem do was, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne. Ufność, którą w Nim pokładamy, polega na przekonaniu, że wysłuchuje On wszystkich naszych próśb zgodnych z Jego wolą. A jeśli wiemy, że wysłuchuje wszystkich naszych próśb, pewni jesteśmy również posiadania tego, o cośmy Go prosili." 1J 5:13-15
5. "Mówi Ten, który o tym świadczy: Zaiste, przyjdę niebawem. Amen. Przyjdź, Panie Jezu!" Ap 22:20
6. "do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, ich i naszego /Pana/." 1Kor 1:2
7. "i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem - ku chwale Boga Ojca" Flp 2:9
8. "Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: Panie Jezu, przyjmij ducha mego! (60) A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: Panie, nie poczytaj im tego grzechu. Po tych słowach skonał." Dz 7:59-60
9. "Dzięki składam Temu, który mię przyoblekł mocą, Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu, że uznał mnie za godnego wiary, skoro przeznaczył do posługi mnie" 1Tm 1:12
10. "Dlatego trzykrotnie prosiłem Pana..." 2Kor 12:8
11. "Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo" Mt 9:38 [por. Mt 13:37-41]
12. "I taką nową pieśń śpiewają: Godzien jesteś wziąć księgę i (...) bo zostałeś zabity" Ap 5:9 [por. Iz 42:10]
13. "modlitwy świętych" składane są przed Barankiem Ap 5:8
14. Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. Do niego narody modlić się będą, i sławne będzie miejsce jego spoczynku." Iz 11:10
15. "Dlatego trzykrotnie prosiłem Pana, aby odszedł ode mnie, (9) lecz /Pan/ mi powiedział: Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali. Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa." 2Kor 12:8-9
16. "przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach." Ef 5:19
17. "A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich przebywa, usłyszałem, jak mówiło: Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc, na wieki wieków!" Ap 5:13
18. Wiem bowiem, że to mi wyjdzie na zbawienie dzięki waszej modlitwie i pomocy, udzielanej przez Ducha Jezusa Chrystusa," Flp 1:19

Źródła historyczne

1. z listu Pliniusza Młodszego (61-114 r) do gubernatora Bitynii, który napisał o pierwszych chrześcijanach:

"...zwracali się do Chrystusa jako do Bóstwa z pewną formą modlitwy"

Oddawania czci Jezusowi

Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy nie oddawania Jezusowi należnej czci jaka mu przysługuje zgodnie z nauką Biblijną:

1. "aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał." J 5:23
2. "Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon." Mt 2:11
3. "A oto zbliżył się trędowaty, upadł przed Nim i prosił Go: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić." Mt 8:2
4. "Gdy to mówił do nich, pewien zwierzchnik /synagogi/ przyszedł do Niego i, oddając pokłon, prosił: Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i włóż na nią rękę, a żyć będzie." Mt 9:18
5. "A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: Panie, dopomóż mi!" Mt 15:25
6. "A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: Witajcie. One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon." Mt 28:9
7. "A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili." Mt 28:17
8. "Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży!" Hbr 1:6
9. "O tyle nawet większej czci godzien jest od Mojżesza, o ile większą cześć od domu ma jego budowniczy. Hbr 3:3
10. "Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc, na wieki wieków!" Ap 5:13
11. "mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i czcią go uwieńczyłeś. Wszystko poddałeś pod jego stopy. Ponieważ zaś poddał Mu wszystko, nic nie zostawił nie poddanego Jemu. Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane. Widzimy natomiast Jezusa, który mało od aniołów był pomniejszony, chwałą i czcią ukoronowanego za cierpienia śmierci, iż z łaski Bożej za wszystkich zaznał śmierci" Hbr 2:7-9
12. "Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie" 2P 1:17

Jezusa jako Archanioła

Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy błędną naukę dotyczącą utożsamiania Jezusa z Archaniołem:

1. "Do którego bowiem z aniołów powiedział [Bóg] kiedykolwiek: Tyś jest Synem moim, Jam cię dziś zrodził? I znowu: Ja mu będę ojcem, a on mi będzie synem? Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży! O aniołach wprawdzie mówi: Aniołów swych czyni On wichrami, a sługi swoje płomieniami ognia; lecz do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków, Berłem sprawiedliwym berło Królestwa twego. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość: Dlatego namaścił cię, o Boże, Bóg twój olejkiem wesela jak żadnego z towarzyszy twoich." Hebr 1:5-9

Dokumenty pozabiblijne

1. Apokryfy:
   1. „Wniebowzięcie Izajasza” (ok. 100-150 r.)
   2. „List Apostołów” (ok. 160-180 r.)
   3. „Apokalipsa Pawła” (ok. 150-250 r.)

Ducha Świętego:

Kontrowersje wzbudza nazywanie przez Świadków Jehowy Ducha Świętego jako bezosobowej mocy Boga Jahwe, twierdzą, że taka nauka w ogóle nie jest oparta na Biblii:

1. "Lecz Ja wam mówię prawdę: Lepiej dla was, żebym Ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli zaś odejdę, poślę go do was. A On, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie" J 16:7-8
2. "Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi. On mnie uwielbi, gdyż z mego weźmie i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; dlatego rzekłem, że z mego weźmie i wam oznajmi." J 16:13-15
3. "Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego" Mt 28:19
4. "A my jesteśmy świadkami tych rzeczy, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy mu są posłuszni." Dz 5:32
5. "Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym." 1Kor 6:19-20
6. "Zbliżcie się do mnie i słuchajcie tego! Od samego początku nie mówiłem w skrytości, odkąd się to dzieje, Ja tam jestem! A teraz Wszechmogący, mój Pan, posłał mnie i jego Duch." Iz 48:16
7. "Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze - Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie" J 14:15-17
8. "Kiedy Apollos znajdował się w Koryncie, Paweł przeszedł okolice wyżej położone, przybył do Efezu i znalazł jakichś uczniów. Zapytał ich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy przyjęliście wiarę? A oni do niego: Nawet nie słyszeliśmy, że istnieje Duch Święty. Jaki więc chrzest przyjęliście? - zapytał. A oni odpowiedzieli: Chrzest Janowy. Jan udzielał chrztu nawrócenia, przemawiając do ludu, aby uwierzyli w Tego, który za nim idzie, to jest Jezusa - powiedział Paweł" Dz 19:1-2
9. "Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego" 1Kor 2:10

Trójcy:

• Organizacja Świadków Jehowy twierdzi, że nie nauczano przed IV wiekiem przed soborem o Trójjedynym Bogu (Czy wierzyć w Trójcę s.7) i pomija już ruchy antytrynitarne z II wieku jak np. adopcjoniści (II wiek), monarchianiści modalistyczni (patrypasjaniści, sabelianie II wiek), ebionici (I wiek), doketyści (II w.), które musiały działać przeciw czemuś co istniało. Kontrowersje budzą również pomijanie i pisanie nieprawdy przez organizacje Świadków Jehowy jakoby nie istniały do IV wieku w pismach Ojców Kościoła - np. Tertulian, Teofil - nauki o Trójcy jak i Sobór Nicejski (nie podają również źródeł tychże informacji) gdzie takie informacje można znaleźć już w II wieku. (Czy wierzyć w Trójcę? s. 5,7-8; Strażnica Nr 7, 1992 s.29; Strażnica Rok CVI [1985] Nr 3 s.21; trażnica Nr 20, 1993 s. 28-29) Czasmi jednak nauczali odwrotnie. ("Niech Bóg będzie prawdziwy" s.88, Strażnica nr 10 2002 s.29-31)

1. Justyn Męczennik (ur.100)
   • Apologia I:61,3: "Następnie prowadzimy ich do miejsca gdzie znajduje się woda, i tam w taki sam sposób, w jaki myśmy zostali odrodzeni, oni również odrodzenia dostępują. Otóż w imię Boga Ojca i Pana wszechrzeczy i Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego i Ducha Świętego otrzymują tedy chrzest w wodzie".
   • Apologia I:6,2: "Zarówno Jemu samemu jak Jego Synowi, którego do nas posłał (...) wreszcie Duchowi proroczemu, składamy uwielbienie i pokłon, oddając im cześć zgodną z rozumem i prawdą".
   • Apologia I:65,3: "Przełożony bierze je (chleb i kielich) wielbi Ojca wszechrzeczy przez imię Syna i Ducha Świętego".
2. Ireneusz z Lyonu (ur.130-40)
   • Wykład Nauki Apostolskiej 3: "Chrzest jaki otrzymujemy na odpuszczenie grzechów, został nam udzielony w imię Boga Ojca i w imię Jezusa Chrystusa, Syna Bożego wcielonego oraz zmartwychwstałego, i w imię Świętego Ducha Bożego" (por. rozdz. 7)
   • Adversus haereses 4,20: "I nie potrzebował ich (aniołów) Bóg do utworzenia tego, co postanowił, aby się stało. Jest w Nim bowiem nieustannie Słowo i Mądrość, Syn i Duch, przez których i w których wszystko w sposób wolny i z własnego zamysłu stworzył. To do nich mówił: 'Uczyńmy człowieka na obraz i podobieństwo nasze'".
   • Adversus haereses 1,1: "Kościół bowiem (...) otrzymał od Apostołów i ich uczniów wiarę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego (...) i w jednego Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, Wcielonego dla naszego zbawienia i w Ducha Świętego, który przez proroków przepowiadał zarządzenia Boże i Jego przybycie..."; por. pkt 1.
3. Klemens Aleksandryjski (ur.150)
   • Wychowawca 3:12: "Bądź litościwy dla swoich sług, Ojcze kierujący Izraelem, Synu i Ojcze, którzy Obaj jesteście Jednym, Panie! (...) Dzięki składając, wychwalajmy jednego Ojca i Syna, Syna i Ojca, który wraz z Duchem Świętym jest Wychowawcą i Mistrzem. Wszystko dla Niego Jednego, przez którego wszystko jest czymś jednym, przez którego jest wieczność...".
   • Wychowawca 1,42 "O cudowna tajemnico! Jeden jest Ojciec wszechświata i jedno także Słowo wszechświata, Duch Święty też jeden i wszędzie ten sam"
4. Tertulian (ur.155)
   • Przeciw Prakseaszowi 2:1-4: "W jednego wprawdzie Boga wierzymy (...) niech będzie jednak strzeżona tajemnica ekonomii, która rozdziela jedność w Trójcę, trzech stawiając: Ojca, Syna i Ducha Św. Trzech ale nie stanem, lecz stopniem, nie substancją, lecz formą, nie mocą, lecz postacią. Są Oni jedną substancją, jedną potęgą, ponieważ jeden jest Bóg, owe zaś stopnie, formy i postaci rozróżniamy pod imionami Ojca, Syna i Ducha Św." (por. 31:1).
   • O przyzwoitości 21: "Trójca jednego bóstwa, Ojciec i Syn i Duch Św.".
   • O modlitwie 25: "modlili się przynajmniej trzy razy dziennie jako dłużnicy wobec Trzech Osób: Ojca, Syna i Ducha Św."

Kłamstwa Towarzystwa Strażnica o wierze trynitarzy

Krytycy zarzucają Towarzystwu Strażnica przedstawianie swoim wiernym nieprawdziwych informacji na temat tego czym jest Trójca Święta i w co rzekomo wierzą trynitarze. Wiara o Trójcy Świete naucza że: istnieje Bóg w Trzech Osobach, każda z tych osób jest odrębna (jedna osoba nie jest inną, trzy osoby nie są jedną), a wszystkie te osoby są jednym Bogiem (nie ma trzech Bogów). Natomiast Towarzystwo Strażnica ukazuje zupełnie coś innego swoim wiernym, często ze sobą nawzajem sprzecznego, a prawie zawsze zamiast trynitarskiej wiary ukazuje tryteizm, modalizm lub damianityzm nie mające nic wspólnego z wiąrą katolicyzmu, protetstantyzmu i prawosławia:

1. "Jedna z podstawowych nauk nominalnego "chrześcijaństwa" jest dogmat o "Trójcy Świętej". Miliony ludzi przyjmuje go za prawdę opartą na Piśmie Świętym i uważa go za święty. Treścią tej nauki jest istnienie trzech bogów w jednej osobie" (Niech Bóg będzie prawdziwy, s. 87.)
2. "Doktryna pouczana wówczas przez tegoż klechę, za którym poszli w ślady i inni, opiewa, że jest trzech bogów w jednym" (J.F. Rutherford,Pojednanie,Nowy Jork 1928, s. 108).
3. "Że oni są autorami nierozsądnej i fałszywej doktryny trójcy, mianowicie jak powiadają i uczą, że Bóg, Jezus i Duch Święty są trzema osobami w jednej osobie” (J.F.Rutherford,Wyzwolenie,Nowy Jork 1928, s. 223)
4. "Właśnie tak twierdzą niekiedy ci, którzy wierzą, że Bóg i Jezus Chrystus to jedna i ta sama osoba” (Strażnica nr 16 z dn. 15 sierpnia 1988, s. 21)
5. "Ponieważ Jezus modlił się do Boga, aby się działa wola Boga, a nie jego wola, więc obaj nie mogą być tą samą osobą" (Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi, Nowy Jork 1984, s. 38)
6. "Czy ktoś, kto jest u innej osoby może jednocześnie być tą druga osobą" (Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, Nowy Jork 1991, s. 380)
7. "Już same modlitwy Jezusa (…) Do kogo się modlił? Do części samego siebie?" (Czy wierzyć w Trójcę?, s.18)
8. "Kto jest "u" innej osoby, nie może zarazem być tą druga osobą" (Czy wierzyć w Trójcę?, s.27)
9. "Świadkowie Jehowy również uczą prawdy biblijnej i dlatego nie uważają Boga, Jego Syna i ducha świętego za jedną osobę" (Strażnica nr 14, 15 lipca 2002, s. 18)

Pala:

Krytycy odrzucają naukę Świadków Jehowy o sposobie śmierci Jezusa na palu. Krytycy zarzucają Śwaidkom Jehowy, że przez kilkanaście wieków aż do 1935 roku (również przez nich samych) nikt nie kwestinował kwestii krzyża, a ponadto do dziś nie ma żdanych archeologicznych dowodów na to by Rzymianie przybili Jezusa do pala, a nie do krzyża, który był głównym narzędziem zadawania śmierci.

• Przez prawie 2000 lat nikt nie podważał śmierci Jezusa na krzyżu nawet sami Świadkowie Jehwoy do 1935 roku kiedy to z niejasnych przyczyn zmienili swoją naukę twierdząc, że Jezus zginął na Palu Męki.
• Organizacja Świadków Jehowy powołuje się na [[Justus Lipsius}Justusa Lipsiusa]], który umieścił ryciny przybijania więźniów przez Rzymian i wskazuje na zamieszczony rysunek pala ["Strażnica" 1981, nr 14, s.21; (wyd. pol.)], pomijają jednak, że jest to jedyna rycina spośród kilkunastu innych przedstawiających różne rodzaje krzyży i że autor właśnie jako właściwą formę wskazuje ukrzyżowanie Chrystusa, oraz jako tą formę określa ukrzyżowanie wielbienie Boga "De Cruce Liber Primus"
• Ojcowie Kościoła Ireneusz (zm. ok. 200) twierdził, że krzyż (Adversus Haereses II, 24, 4); W "Liście Barnaby" (IX, 8 ) napisanym ok. 130 r. czytamy, że krzyż Jezusa był podobny do greckiej litery Tau.
• Świadkowie Jehowy twierdząc, że Jezus umarł na palu nie są w stanie wyjasnić wersetu z ewangelii Jana "Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ(...) nie uwierzę." (J 20:25)
• Twierdzą, że słowo to oznaczało "pal", a nie "krzyż". Owszem słowo "stauros" było desygnatem "pala", ale gdy do niego przymocowywano inny przedmiot (np. poziomą belkę), to taki przedmiot nadal nazywał się "stauros". Nie istniało bowiem specjalne słowo greckie na określenie dwóch przybitych pod kątem prostym belek czy pali i do dziś nadal używa się słowa "stauros" na określenie krzyża.
• "Pan rzekł do niego: Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy i nakreśl ten znak TAW na czołach mężów, którzy wzdychają i biadają nad wszystkimi obrzydliwościami w niej popełnianymi." (Ez 9:4). Litera TAW w alfabecie hebrajskim miała kształt krzyża.

Ryciny Justusa Lipsiusa z książki "De Cruce Liber Tres"

Encyklopedie

Encyklopedie - do niektórych odwołują się publikacje Towarzystwa Strażnica - wypowiadające się na temat słowa stauros jak i jego znaczenia jako krzyża na którym zginął Jezus:

• Encyklopaedia Britannica (s. 762-763)
• Nowa Encyklopedia Powszechna PWN (s. 594)
• The Concise Oxford Dictionary of Current English (s. 291)
• The Encyklopedia Americana (s. 237)
• Webster’s Third New International Dictionary
• Mała Encyklopedia Kultury Antycznej (s. 166)
• Leksykon religioznawczy (s. 140)
• A Greekenglish Lexicon, Arndt and Gingrich (s. 772)
• Odhams Dictionary of the English Language (s. 267)
• The Columbia Encyklopedia (s. 689)
• Encyklopedia Biblijna (s. 563)
• New International Dictionary of New Testament Theology (s. 391-392)
• The Imperial Bible Dictionary (vol II, s. 84-85)
• A Dictionary of Greek and Roman Antiquities
• Encyclopedic Dictionary of the Bible (k. 452)
• New Bible Dictionary (s. 253)
• Encyclopaedia biblica; a critical dictionary (vol I, k. 957)

Medycyna

Fizycznie było niemożliwe by Jezus umarł na palu tak jak to przedstawia Biblia (Mk 15:25,34} ponieważ przy palowaniu rękojeść mostka wraz z kośćmi obojczyków utworzy 'pętlę' na szyi powieszonego zaciskając jednocześnie tchawicę i tętnice płucne co powoduje dwie rzeczy: odcięcie (a w najlepszym wypadku duże ograniczenie) dopływu krwi tętniczej do mózgu oraz zamknięcie (a w najlepszym wypadku duże zmniejszenie) światła tchawicy. W wyniku powstałej na szyi 'pętli' głowa powieszonego zostaje unieruchomiona, a jednocześnie siła grawitacji powoduje, że całe ciało ciąży ku dołowi powodując rozciąganie kręgosłupa. Z tych to przyczyn człowiek po przybiciu do pala umiera przez uduszenie i w wyniku uszkodzenia górnego odcinka rdzenia kręgowego, a śmierć następuje w czasie od kilku do kilkunastu minut. Wiąże się to również z tym, że na palu długo się nie cierpi w przeciwieństwie do krzyża. (Frederick T. Zugibe'a, profesor patologii na Columbia University College of Physicians and Surgeons w artykule "Two Questions About Crucifixion" kwiecień 1989, badania LeBeca i Berbeta oraz Moeddere'a, badania A.A. LeBec'a i Pierre Barbet'a w latach 20, badania nad pojemnością płuc Hermann Moedder lata 40)

Archeologia, źródła historyczne

• Odkrycie grubu chrześcijanina z I wieku, w którym znaleziono Krzyż z wyrytym na nim napisem: "Bogu Jezusowi Chrystusowi"<ref>http://info.wiara.pl/inde...&art=1169638606</ref> <ref>http://www.cerkiew.pl/news.php?id=5463</ref> <ref>http://www.patriarchia.ru</ref> <ref>http://www.breakingchristiannews.com/articles/display_art.html?ID=3516</ref> <ref>http://www.andnetwork.com/index?service=direct/0/Home/recent.titleStory&sp=l144762</ref> <ref>http://www.injesus.com/index.php?module=message&task=view&MID=RB007BIF&GroupID=0B001BSP</ref>
• Za najgorszą karę śmierci Rzymianie uważali krzyżowanie<ref>Paulus (II w.) - Sentencje Paulusa 5:17:2, Kallistratus (II/III w) - D. 48:19:28, pr. Call 1.6 Call de cogn., Ulpian (III w.) - D. 48:19:11 Ulp. 1.10 de off. proc. i D. 48:13:7 Ulp 1.7 de off. procon.</ref>
• Wykopalisko z przed ponad 30 lat jest materialnym dowodem na to, że Rzymianie krzyżowali ludzi na krzyżach już w czasach Jezusa, przed spisaniem najstarszej ewangelii Marka. W czerwcu 1968 buldożery pracujące na północ od Jerozolimy (Givat ha-Mitvar) przypadkowo odsłoniły grobowce datowane na I wiek pne i I wiek n.e. Grecki archeolog Visilius Tzaferis został poinstruowany przez Izraelski Departament Starożytności do ostrożnego prowadzenia prac wykopaliskowych przy grobach. Wydobyto szczątki szkieletu ukrzyżowanego człowieka (złożonego do grobu, bez krzyża). Był to szkielet człowieka nazywającego się Yehohanan (Jehohanan) syn Chaggol, który umarł ukrzyżowany w wieku ok. 20 lat. Pod kątem sposobu ukrzyżowania szczątki zostały zbadane przez uczonych z Izraelskiego Departamentu Starożytności i Wydziału Medycznego Hadassah Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie <ref>V Tzaferis, Jewish Tombs at and Near Giv'at ha-Mivtar, Israel Exploration Journal 20:31, 1971</ref>.
• Pisarze, a właściwie kopiści ksiąg Nowego Testamentu zostawili graficzną wskazówkę co do kształtu krzyża zastosowanego wobec Jezusa. Otóż w niektórych fragmentach manuskryptów dotyczących ukrzyżowania Jezusa w miejsce rzeczownika stauros lub w miejsce czasowanika staurou użyto skrótu, będącego połączeniem greckich wielkich liter tau (T) oraz rho (P). Kombinacja tych liter nosi nazwę staurogramu<ref>Kobielus, s. 142, rys. na s. 256</ref>. Dziwne by było, gdyby stauros Jezusa miał kształt litery I, a pisarze przedstawiali go jako T. Staurogramów użyto na przykład w papirusie P66 pochodzącego z ok. 200 roku w J 19:6, J 19:15-16,18-20, w papirusie P75 datowanym na początek III wieku w Łuk 9:23; 14:27 i 24:7; w papirusie P91 z III wieku w DzA 2:36<ref>Comfort i Barrett, s. 460, 461, 525, 623. Daty papirusów za The Greek New Testament ed. 4., United Bible Societes, str. 8-9</ref>. Papirus P66 to inaczej Papirus Bodmer II, zawierający niemal całą Ewangelię św. Jana, a można go podziwiać w Bibliotece Bodmera w <ref>GenewieŚwiderkówna, Rozmowy…, s. 136</ref>.
• W 1873 znany francuski uczony Charles Clermant-Ganneau, zdał relację o odkryciu w komorze grobowej lub pieczarze na Górze Oliwnej. Wewnątrz było około 30 ossuaries (prostokątnych skrzyń wykonanych z kamienia) w których zachowały się szkielece szczątki, kiedy ciała się rozpadły.

„(…) Jeden [z ossuariów] miał imię „Judah” związane z krzyżem z ramionami równej długości. Dalej, imię „Jezus” występuje trzy razy, dwukrotnie w połączeniu z krzyżem (…) Byłoby nieprawdopodobne, żeby chrześcijańscy Żydzi odprawiali pogrzeb na tym terenie po 135 r ne odkąd Rzymianie zabronili Żydom wstępu do Aelia Capitolina (…) po drugim powstaniu żydowskim”<ref>Ancient Times, Vol 3, nr 1, lip 1958, s. 3</ref>

• W 1945 został odkryty rodzinny grobowiec w Jerozolimie przez prof. E.L. Sukenika z Muzeum Żydowskich Starożytności Uniwersytetu Hebrajskiego. Fragment z jego publikacji:

„Dwa z ossuariów nosiły imię „Jezus" po grecku (…) Drugi z nich miał także cztery obszerne rysunki krzyża [crosses drawn] (…) (prof. Sukenik) wyciągnął wniosek, że te pełne napisy i krzyże mają ze sobą związek, są wyrażeniem żalu z powodu ukrzyżowania Jezusa, są zapisem o tamtym czasie. (…) Prof. Sukenik podkreślił, że krzyż może reprezentować „obrazowe wyrażenie ukrzyżowania, równoznaczny z wykrzyczeniem: ‘on był ukrzyżowany!’". Jako grób jest datowany przez naczynia, lampy i znaki liter używane w inskrypcji – od I w p.n.e. do nie później niż połowy I wieku n.e.; to oznacza, że inskrypcje są umieszczone są w granicach dwóch dekad od Ukrzyżowania najpóźniej”<ref>Ancient Times, Vol 5, nr 3, mar 1961. s. 13</ref>

Wypowiedzi Ojców Apostolskich i Ojców Kościoła

List (ok. 135) Polikarpa ze Smyrny (69r-156r)

• "Módlcie się za wszystkich świętych. Módlcie się także za cesarzy, za możnych, za władców, za tych, co was prześladują i nienawidzą, i za nieprzyjaciół krzyża, aby owoce wasze były widoczne dla wszystkich, a wy abyście byli w Nim doskonali” (1 2,3).

Tzw. List Barnaby (ok.130)

• "Podobnie także na krzyż [gr. stauros] wskazuje [Bóg] słowami innego proroka: 'Kiedy to wszystko zostanie dokonane? Pan mówi: kiedy drzewo [gr. ksylon] legnie i kiedy z drzewa krew pocieknie" (12:1)
• Powołując się na Mojżesza (Wj 17:11) mającego wzniesione ręce do góry stwierdza, że ten gest był "zapowiedzią krzyża [gr. stauros] i Tego, który miał cierpieć" (12:2)
• Powołując się, na miedzianego węża, którego Mojżesz (Lb 21:8) miał wystawić "na widok wszystkich", jako pierwowzór śmierci Jezusa, cytuje: "Mojżesz powiedział do nich: 'Jeśli ktoś z was zostanie ugryziony, niechaj przyjdzie do węża zawieszonego na drzewie [gr. ksylon] i będzie pełen nadziei". (12:5-7) (por. Jn 3:14n)

Meliton z Sardes w "Homilii Paschalnej" (2 połowa II w.)

• Pisząc Chrystusie: "Wieczorem zabity, a nocą pogrzebany. Na drzewie [gr. ksylon] Jego kości nie połamano." (w. 71)

• " Powiesili Tego, co ziemię zawiesił, przebodli tego, co niebo rozpostarł, przybili do drzewa [gr. ksylon] Tego, co wszystko utwierdził (...) był obnażony na drzewie [gr. ksylon]." (w. 95)

• "On został zawieszony na drzewie [gr. ksylon]." (w. 104)

Justyn Męczennik (ur.100):

• w "Dialogu z Żydem Tryfonem" (40:3) pisze o krzyżu: "A dalej rozkaz, by baranka pieczono w całości był symbolem męki krzyżowej, którą Chrystus miał wycierpieć. Baranka bowiem przy pieczeniu rozciąga się w kształt krzyża. Jeden prosty rożen przechodzi przez niego od dolnych członków aż do głowy, drugi przez grzbiet i do niego przywiązuje się nogi barankowe"; (91:2)
• "W krzyżu bowiem stoi pionowo jedna belka, której wierzchołek ma kształt rogu. Do niej przymocowana jest belka poprzeczna..." por. "Apologia" (I:60,1)
• "Biorąc krzyż za literę X [chi] orzekł, że (...) najwyższa potęga rozpostarła się po całym świecie na kształt owej litery"

Tertulian (ur.155):

• "My czcimy krzyż, wraz z belką poprzeczną (...) Wam natomiast należy się tym większa nagana, że poświęcacie okaleczone i pozbawione gałęzi drzewo, które inni poświęcili bóstwu w całości" ("Do pogan" 1,12)
• "My w każdym razie czcząc krzyż modlimy się do zupełnego i całego Boga" ("Apologetyk" 16,7)
• "Dla nas ochroną jest wiara. Jeśli ona nie jest wyczerpana (...) to trzeba tylko zrobić znak krzyża, wymówić jej przyrzeczenie..." ("Lekarstwo na ukłucie skorpiona" 1)
• "przy każdej czynności dnia codziennego znaczymy czoło znakiem krzyża" (De corona 3)

Hipolit Rzymski (ur. przed 170):

• "Starajcie się zawsze osłaniać swe czoło znakiem krzyża. Jest to bowiem znak męki, dany przeciwko szatanowi, jeżeli ktoś czyni go z wiarą, a nie dla dogodzenia ludziom..." ("Tradycja apostolska" 42)

Przekładu Nowego Świata

Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy zafałszowanie Pisma Świętego w swoim wydaniu Biblii "Przekład Nowego Świata" poprzez wielokrotne zmiany niezgodne z zasadami leksykalnymi języków oryginalnych oraz wprowadzania własnych zmian, których nie ma w żadnych znanych obecnie rękopisach. Przekład Nowego Świata nie podaje nazwisk tłumaczy. Przedstawia się ono jako anonimowe dzieło Komitetu Tłumaczenia Nowego Świata. Członkami tego Komitetu byli również: Nathan Knorr, Albert Schroeder i George Gangas, lecz według Raymonda Franza (byłego członka Ciała Kierowniczego) jedynie Fred Franz posiadał wystarczającą znajomość oryginalnych języków biblijnych jako, że dwa lata studiował on grekę na Uniwersytecie Cincinatti i sam uczył się hebraistyki (Kryzys Sumienia Raymond Franz, były członek Ciała Kierowniczego, bratanek ówczesnego prezesa Towarzystwa Strażnica).

• Lecz jeśli który prorok odważy się mówić w moim imieniu to, czego mu nie rozkazałem, albo wystąpi w imieniu bogów obcych - taki prorok musi ponieść śmierć. Jeśli pomyślisz w swym sercu: A w jaki sposób poznam słowo, którego Pan nie mówił? Ks. Powt. Prawa 18:20-21
• "Ja świadczę każdemu, kto słucha stów proroctwa tej księgi: jeśliby ktoś do niej cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze. A jeśliby ktoś odjął co ze stów księgi tego proroctwa, to Bóg odejmie jego udział w drzewie życia i w Mieście Świętym - które są opisane w tej księdze" Ap 22:18-19
• "Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam kto głosił Ewangelię różną od tej, którą /od nas/ otrzymaliście - niech będzie przeklęty!" Gal 1:8-9

1. Tłumaczenie Biblii jest tłumaczeniem z j. angielskiego, i tylko z uwzględnieniem języka greckiego, a nie z oryginału greckiego jak i innych języków - (Chrześcijańskie Pisma Greckie w przekładzie Nowego Świata - Przedmowa)
2. Wstawienie wbrew oryginałom greckim słówa Jehowa zamiast Pan (gr. Kyrios) lub Bóg w 237 miejscach Nowego Testamentu z czego tylko 80 słów pochodzi z cytatów ze Starego Testamentu, a które również w oryginałach greckich nie posiadają słowa Jehowa czasami w miejscach odnoszących się do Jezusa (np. Rz 10:13; Chrześcijańskie Pisma Greckie w przekładzie Nowego Świata wyd. 1997, Świadkowie Jehowy)
3. Świadkowie Jehowy wstawili imię Jehowa także i w wielu miejscach Nowego Testamentu, jakie nie są zawierającymi tetragram cytatami z Starego Testamentu Oto te miejsca: Mt 1:20, 22, 24; Mt 2:13, 15, 19; Mt 28:2; Mk 5:19; Mk 13:20; Łk 1:6, 9, 11, 15-17, 25, 28, 32, 38, 45-46, 58, 66, 68, 76; Łk 2:9, 15, 22-23, 24, 26, 39; Łk 5:17; Łk 20:37; Dz 1:24; Dz 2:39; Dz 2:47; dz 3:19; Dz 4:29; Dz 5:9; Dz 5:19; Dz 7:31; Dz 7:33; Dz 7:60; Dz 8:22, 24-26; Dz 8:39; Dz 9:31; Dz 10:33; Dz 11:21; Dz 12:7, 11, 17, 23-24; Dz 13:2; Dz 13:10-12; Dz 13:44, 47-49; Dz 14:3, 23; Dz 15:35-36; Dz 15:40; Dz 16:14-15, 32; Dz 18:21, 25; Dz 19:20; Dz 21:14; Rz 12:11; Rz 14:4, 6, 8; 1 Kor 4:4,19; 1 Kor 7:17; 1 Kor 10:9, 21; 1 Kor 11:32; 1 Kor 16:7, 10; 2 Kor 3:16-18; 2 Kor 10:18; Ef 2:21; Ef 5:17,19; Ef 6:4, 7-8; Kol 1:10; Kol 3:13, 16, 22-24; 1 Tes 1:8; 1 Tes 4:6, 15; 1 Tes 5:2; 2 Tes 2:2, 13; 2 Tes 3:1; 2 Tm 1:18; 2 Tm 4:14; Heb 8:2; Jk 1:7; Jk 3:9; Jk 4:10; Jk 5:4, 10-11; Jk 5:14-15; 2 P 2:9, 11; 2 P 3:8-10; 2 P 3:12; Jud 1:5,14; Ap 1:8; Ap 4:11; Ap 18:8; Ap 21:22; Ap 22:5-6.
4. Dodatkowe wprowadzenie do 6828 miejsc występowania imienia Jahwe kolejne 141 w Starym Testamencie zamiast oryginalnych słów z rękopisów (np. Ps 44, Dn 9:3, 7, 9, 15 Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata s.1642)
5. Usunięcie słowa drzewo (gr. xylon), a wstawienie określenia pal {np. Dz 5:30, Ga 3:13}
6. Zmiana "To jest Ciało moje" na "To oznacza moje ciało" (gr. estin) czego nie uczyniono w innych wersetach (np. 1Kor 10:16, Mt 3:17, 22:38).
7. Określenie "Bóg" w stosunku do Jezusa napisano małą literą (np. J 1:1, 18; wyjątek J 20:28). Czasem dotyczy to też określenia "Syn" (np. J 17:1, Mt 4:6).
8. Przetłumaczono słowo gr. stauros dwa tzn. "pal męki" (np. Mt 27:40), mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie.
9. Zmieniono określenie "Jeśli we Mnie trwać będziecie" (J 15:7) na "Jeżeli pozostaniecie w jedności ze mną". Zmieniono też określenie "Chrystus w was" (Rz 8:10) na "Chrystus jest w jedności z wami". Nie dokonano tej zmiany w Rz 8:9 ("Duch Boży w was"), choć padają tam identyczne słowa greckie.
10. Zmieniono określenie "łamanie chleba" (Dz 2:42) wstawiając termin "spożywanie posiłku" lecz nie zmieniono tego określenia w Łk 24:35.
11. Zmieniono określenie "po domach", a wstawiono termin "od domu do domu" (Dz 5:42, 20:20), choć tekst oryginalny ma tylko jedno słowo dom, mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie, a występuje tam tylko jedno słowo określające 'domy'. Nie zmieniono określenia "po domach" w Dz 2:46.
12. Zmieniono określenie "łono Abrahama", oznaczające miejsce przebywania dusz sprawiedliwych na "miejsce u piersi Abrahama" (Łk 16:22), mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie.
13. Przełożono greckie określenie parousia, oznaczające "przyjście", na "obecność".
14. Wstawiono w 2P 1:1 zamiast spójnika "i" ("Bóg nasz i Zbawiciel, Jezus Chrystus") słowa "a także" czego nie zrobiono w podobnym przypadku w 2P 3:18 ("Pan nasz i Zbawiciel, Jezus Chrystus").
15. Zmieniono słowa "Gdy więc zmartwychwstał..." (J 2:22) na "został wskrzeszony". Podobnie zmieniono treść J 10:17n. (określenie "mam moc" [gr. eksousia] zamieniono na "mam prawo"). Nie zmieniono tego określenia np. w Łk 12:5, Dz 1:7, Jud 25, Ap 16:9, mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie.
16. Określenie "Władca" (gr. despotes) zmieniono na "właściciel" w 2P 2:1, Jud 4. Nie zrobiono tego w Łk 2:29, Dz 4:24, Ap 6:10, oddając je słowami "Wszechwładny Pan", mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie. W Mt 2:6 zamiast słowa "władca" (gr. hegoumenos) zastosowali określenie "namiestnik", choć słowa tego wersetu pochodzą z Mi 5:2 (5:1) gdzie jest określenie "władca".
17. Przetłumaczono gr. słowo naos na "świątynia" w Ap 7:15, a w Ap 11:1n. na "sanktuarium świątyni", mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie.
18. Wstawiono w 1Tm 2:4 i 4:10 określenie "ludzie wszelkiego pokroju", lecz nie zrobiono tego w podobnych przypadkach np. w 1Tm 2:6 i 2P 3:9 gdzie przetłumaczono na "wszyscy ludzie", mimo iż napisano w "Przedmowie" że każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie.

Wybrane różnice w tłumaczeniu biblijnym PNŚ w stosunku do innych przekładów na przykładzie Starego Testamentu Biblii Warszawskiej:

Biblia Warszawska	Przekład Nowego Świata
Jr 29:10 „Bo tak mówi Pan: Gdy upłynie dla Babilonu siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię na was swoją obietnicę, że sprowadzę was z powrotem na to miejsce.”	„Tak bowiem rzekł Jehowa: 'Gdy się dopełni siedemdziesiąt lat w Babilonie, zwrócę na was uwagę i potwierdzę wobec was swoje dobre słowo, sprowadzając was z powrotem na to miejsce'.”

Wybrane różnice w tłumaczeniu biblijnym PNŚ w stosunku do innych przekładów na przykładzie Nowego Testamentu Biblii Poznańskiej:

Biblia Poznańska	Przekład Nowego Świata
Tyt 2:13 „oczekując z radosną nadzieją chwalebnego przyjścia wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa.”	„oczekując szczęśliwej nadziei i chwalebnego ujawnienia się wielkiego Boga oraz naszego Wybawcy, Chrystusa Jezusa,”
Rzym 10:13 „Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, dostąpi zbawienia.”	„Gdyż "każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony".”
Hbr 1:8 „O synu jednak: 'Tron Twój, o Boże, na wieki wieków, a berłem sprawiedliwym jest berło Twego panowania.”	„Natomiast w odniesieniu do Syna: "Bóg jest twoim tronem na wieki wieków, a berło twego królestwa jest berłem prostolinijności.”
Dz 7:60 „W końcu upadł na kolana i zawołał donośnym głosem: 'Panie, nie poczytaj im tego za grzech!' Po tych słowach skonał.”	„Potem, upadłszy na kolana, zawołał silnym głosem: "Jehowo, nie policz im tego grzechu". Kiedy to powiedział, zapadł w sen śmierci.”
Kol 2:2 „Oby nabrali otuchy i zjednoczeni w miłości doszli do całego bogactwa i pełnego zrozumienia, do głębszego poznania tajemnicy Boga - Chrystusa.”	„żeby ich serca zostały pocieszone. aby byli harmonijnie zespoleni w miłości, a także ku wszelkiemu bogactwu zupełnej pewności ich zrozumienia, ku dokładnemu poznaniu świętej tajemnicy Bożej, mianowicie Chrystusa.”
J 2:22 „Kiedy więc zmartwychwstał, uczniowie Jego przypomnieli sobie, że to mówił, i uwierzyli Pismu i słowu, które Jezus powiedział.”	„kiedy jednak został wskrzeszony z martwych jego uczniowie przypomnieli sobie, że to mawiał; i uwierzyli Pismu oraz wypowiedzi, którą wyrzekł Jezus.”
2P 1:1 „Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, tym, którzy dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa otrzymali tę samą, co my, cenną wiarę.”	„Szymon Piotr, niewolnik i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy dzięki prawości naszego Boga, a także Wybawcy, Jezusa Chrystusa, dostąpili wiary równie cennej jak nasza:”
Dz 2:42 „W postępowaniu kierowali się nauką apostołów, żyli we wspólnocie, łamali chleb i modlili się.”	„I dalej trwali w nauce apostołów i w dzieleniu się ze sobą, spożywaniu posiłków oraz na modlitwach.”
Mt 26:26 „A podczas wieczerzy, kiedy Jezus wielbiąc Boga wziął chleb, połamał go i podając uczniom rzekł: - Bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało.”	„Gdy jeszcze jedli, Jezus wziął chleb i pobłogosławiwszy, połamał go, a dając uczniom, rzekł: "Bierzcie, jedzcie. To oznacza moje ciało".”
J 15:7 „Jeżeli będziecie złączeni ze Mną i moje słowa w was pozostaną, proście, o co chcecie, a prośba wasza zostanie spełniona.”	„Jeżeli pozostajecie w jedności ze mną i moje wypowiedzi pozostają w was, to proście, o cokolwiek chcecie, a stanie się wam.”
Rz 8:10 „Jeśli zaś Chrystus jest w was, to chociaż ciało umarło z powodu grzechu, duch jednak jest pełen życia dzięki usprawiedliwieniu.”	„Jeżeli zaś Chrystus jest w jedności z wami. to ciało wprawdzie jest martwe ze względu na grzech, lecz duch jest życiem ze względu na prawość.”
J 1:1 „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo.”	„Na początku był Słowo, a Słowo był u Boga i Słowo był bogiem.”
1:18 „Boga nikt nigdy nie widział: Jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, dał nam Go poznać.”	„Żaden człowiek nigdy nie widział Boga; jednorodzony bóg, który zajmuje miejsce u piersi Ojca, ten dał co do niego wyjaśnienie.”
Łk 23:43 „I rzekł mu: - Zaprawdę powiadam ci, jeszcze dziś będziesz ze Mną w raju.”	„A on rzekł do niego: "Zaprawdę mówię ci dzisiaj: Będziesz ze mną w Raju".”
Dz 5:42 „Nie przestawali codziennie nauczać w świątyni i w domach, głosząc dobrą nowinę o Jezusie Chrystusie.”	„I każdego dnia w świątyni oraz od domu do domu w dalszym ciągu bezustannie nauczali i oznajmiali dobrą nowinę o Chrystusie, Jezusie.”
Dz 20:20 „Nie uchylałem się też od głoszenia wam tego, co pożyteczne, nauczałem was publicznie i po domach.”	„przy tym nie powstrzymywałem się od mówienia wam wszystkiego, co pożyteczne, ani od nauczania was publicznie i od domu do domu.”
Rzym 9:5 „Z nich są patriarchowie i z nich wywodzi się Chrystus według ludzkiego pochodzenia. On jest Bogiem ponad wszystkim, błogosławiony na wieki. Amen.”	„do których należą praojcowie i z których Chrystus wywodzi się według ciała: Bóg, który jest nad wszystkim, niech będzie błogosławiony na wieki. Amen.”
J 1:18 „Boga nikt nigdy nie widział: Jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, dał nam Go poznać.”	„Żaden człowiek nigdy nie widział Boga; jednorodzony bóg, który zajmuje miejsce u piersi Ojca, ten dał co do niego wyjaśnienie.”
Kol 2:9 „W Nim bowiem, w Jego ciele mieszka cała Pełnia Bóstwa.”	„gdyż właśnie w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości.”
Rz 10:9-17 „Jeśli więc uroczyście wyznasz ustami swymi, że Jezus jest Panem, i sercem swoim uwierzysz, że Bóg spowodował Jego zmartwychwstanie, otrzymasz zbawienie.Wiara przyjęta sercem prowadzi do usprawiedliwienia, uroczyste zaś wyznanie jej ustami prowadzi ku zbawieniu.Pismo bowiem mówi: 'Każdy, kto wierzy w Niego, nie dozna wstydu'.Bo nie ma różnicy między Żydem i Grekiem, gdyż Ten sam jest Panem wszystkich, hojnym dla wszystkich, którzy Go wzywają.Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, dostąpi zbawienia.Jakże więc będą Go wzywać, skoro nie uwierzyli w Niego? A jak będą wierzyć, skoro nie usłyszeli o Nim? Jak zaś będą słyszeć, skoro im nikt o Nim nie głosi?A jak ktoś będzie głosił, skoro nie został wysłany? Tak też napisano: 'Jak piękne stopy tych, którzy głoszą dobro!'Nie wszyscy jednak dali posłuch ewangelii. Izajasz bowiem mówi: 'Panie, któż uwierzył naszemu nauczaniu'.Wiara więc rodzi się z przyjęcia słowa, a przyjęcie to następuje dzięki słowu samego Chrystusa.”	„Bo jeśli publicznie wyznasz to 'słowo w twoich ustach', że Jezus jest Panem, i w swoim sercu uwierzysz, że Bóg wskrzesił go z martwych, to będziesz wybawiony.Gdyż sercem wierzy się ku prawości, lecz ustami składa się publiczne wyznanie ku wybawieniu.Albowiem Pismo mówi: "Nikt z opierających na nim swą wiarę nie będzie rozczarowany".Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, bo nad wszystkimi jest ten sam Pan, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają.Gdyż "każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony".Ale jak będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli?" A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez głoszącego?A jak będą głosić, jeśliby nie zostali posłani? Tak jak jest napisane: "Jakże pełne wdzięku są stopy tych, którzy oznajmiają dobrą nowinę o tym, co dobre!"Jednakże nie wszyscy okazali posłuszeństwo dobrej nowinie. Albowiem Izajasz mówi: "Jehowo, kto uwierzył temu, co od nas usłyszał?"Toteż wiara idzie w ślad za tym, co się słyszy. To zaś, co się słyszy, jest przez słowo o Chrystusie.”
1J 5:20 „Wiemy także, że Syn Boży przyszedł i dał nam zrozumieć i poznać Prawdziwego (Boga). My jesteśmy w tym Prawdziwym - w Jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i Życiem wiecznym.”	„My zaś wiemy, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością umysłu, żebyśmy mogli poznać prawdziwego. I jesteśmy w jedności z tym prawdziwym poprzez jego Syna, Jezusa Chrystusa. To jest prawdziwy Bóg i życie wieczne.”

Krytyczne opinie naukowców

1. Dr Julius R. Mantey (za: "Theology Today", kwiecień 1953):
   • "Przetłumaczenie wersetu J 1:1: 'Słowo był bogiem' nie jest ani naukowe, ani sensowne".
2. Bruce M. Metzger (Profesor Nowego Testamentu w Seminarium Teologicznym w Princeton za "Theology Today", kwiecień 1953):
   • "O wiele bardziej zgubne w tym wersecie jest tłumaczenie, (...) 'Słowo był bogiem' wraz z przypisem na dole: 'bóg' w przeciwieństwie do 'Boga'. Trzeba szczerze powiedzieć, że jeśli Świadkowie Jehowy biorą to tłumaczenie poważnie, to są politeistami".
3. Dr Eugene A. Nida (Przewodniczący Wydziału Tłumaczenia "Good News Bible" w Amerykańskim Towarzystwie Biblijnym za "Expository Times", listopad 1953):
   • "Co się tyczy wersetu J 1:1, jest to oczywiście gmatwanina, po prostu z tej przyczyny, że Przekład Nowego Świata najwidoczniej jest dziełem osób, które nie biorą na serio składni języka greckiego".
4. Dr William Barclay (Uniwersytet Glasgow za "Expository Times", listopad 1953):
   • "Rozmyślne wypaczenie prawdy przez tę sektę widać w ich tłumaczeniu Nowego Testamentu. Werset J 1:1 został przetłumaczony: 'Słowo był bogiem', co jest tłumaczeniem gramatycznie niemożliwym. Jest oczywiste, że sekta, która tłumaczy Nowy Testament w ten sposób jest nieuczciwa".
5. Dr Paul L. Kaufman (Portland za "Bible Collector", lipiec - grudzień 1971 r, s. 12):
   • "Świadkowie Jehowy wykazują ogromną ignorancję podstawowych zasad gramatyki greckiej w swoim błędnym tłumaczeniu wersetu J 1:1".
6. Dr Harry A. Sturz (Przewodniczący Wydziału Językoznawstwa i Profesor greki w Biola College za "Bible Collector", lipiec - grudzień 1971 r, s. 12):
   • "Dlatego tłumaczenie wg 'Przekładu Nowego Świata': 'Słowo był bogiem' nie jest dosłownym lecz niegramatycznym i tendencyjnym tłumaczeniem".
7. Dr Robert Countess (bronił doktoratu z greckiego tekstu "Przekładu Nowego Świata"):
   • "Tłumaczenie to nie jest wolne od względów doktrynalnych... Trzeba je uznać za bardzo stronnicze".
8. H. H. Rowley:
   • "Od początku do końca dzieło to jest doskonałym przykładem, jak nie należy tłumaczyć Biblii. (...) [Tłumaczenie to] jest obrazą dla Słowa Bożego".

Autorzy PNŚ wg. Towarzystwa Strażnica

1. "Prawa autorskie do tego przekładu scedowano na Pelsylwańskie Towarzystwo Biblijne i Traktatowe - Strażnica z prośbą o to, by nigdy nie ujawniono nazwisk tłumaczy. Pragnęli oni, żeby cała chwała przypadła Jehowie Bogu, wielkiemu Autorowi tego natchnionego Słowa." (Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego, s.608)
2. Czy rzeczywiście jest to przekład naukowy? Ponieważ tłumacze postanowili zachować anonimowość, więc nie można nic powiedzieć o ich wykształceniu. O wartości tego przekładu muszą świadczyć jego zalety. (Prowadzeniu rozmów na podstawie Pism, s.260)

Autorzy PNŚ wg. Raymonda Franza

W swojej książce Kryzys sumienia były członek Ciała Kierowniczego Raymond Franz ujawnia nazwiska tłumaczy Przekładu Nowego Świata. Byli to Nathan H. Knorr, Albert D. Schroeder, George Gangas, Milton Henshel i Fred Franz.

1. Frederick William Franz - faktycznie miał największe doświadczenie spośród pozostałych "tłumaczy". Jak sam pisze, przez jakieś 7 lat uczył się łaciny. Potem wstąpił na Uniwersytet w Cincinnati gdzie zajął się "zgłębianiem greki biblijnej" i "przykładając się energicznie do pracy zaliczał rok po roku". Ale nie było tego wiele, bo zaledwie dwa lata [1911-1913]. Zatem napisał on dosłownie, że robił to "rok po roku", bo roku trzeciego już nie było. Ale jeśli chodzi o grekę, to zaliczył on jedynie jeden semestr. Co do języka hebrajskiego to był samoukiem, jednak gdy podczas przesłuchania w pewnej sprawie, zeznając pod przysięgą na procesie w Szkocji w roku 1954 został poproszony o przeczytanie czegokolwiek z Księgi Rodzaju w języku hebrajskim – nie potrafił tego uczynić! Prawdą jest, że osoba inteligentna i o lotnym umyśle może z powodzeniem posługiwać się słownikami, opracowaniami, komentarzami, ale to jeszcze nie czyni z niej uczonego. (Strażnica nr22 z 1987, ss.21,22; Kryzys sumienia, s.54)
2. Albert Schroeder - nie skończył szkoły. Studiował na University of Michigan w Ann Arbor w latach 1929-1932 na kierunkach: językoznawstwo, ekonomia i nauki techniczne. Potem - jak sam pisze - pod wpływem trudnej sytuacji światowej postanowił wraz z przyjacielem poświęcić się służbie pionierskiej. "Postanowilismy więc z Billem, że 15 czerwca 1932 roku zakończymy naukę i podejmiemy pełnoczasową służbę kaznodziejską". Jak postanowili, tak zrobili. Al szkoły nie ukończył. (Strażnica nr12 z 1988)
3. Nathan Knorr - wielce prawdopodobne, że on także nie skończył żadnej szkoły świeckiej. W książce Świadkowie Jehowy - głosiciele królestwa Bożego na s.91 czytamy, że w wieku 19 lat "został członkiem rodziny Betel w Brooklynie", a tam jak wiadomo raczej szkoła nie była nikomu potrzebna.
4. George Gangas - wydaje się, że to on powinien mieć największy wpływ na NowoTestamentową część Przekładu NW, gdyż był on z pochodzenia grekiem i już w roku 1940 był tłumaczem literatury WTS z angielskiego na grecki. Ale z jego życiorysu jaki opublikowano w The Watchtower z 15 października 1966 roku nie wynika, że zdobył jakiekolwiek wykształcenie poza podstawowym. Jego edukację uniemożliwiały ciągłe migracje, wojna i problemy materialne. Kiedy został ŚJ, poświęcił się tej działalności bez reszty. Zapewne jego znajomość greki miała zasadnicze znaczenie przy wyborze go do Komitetu Przekładu NŚ.
5. Milton Henschel - niewiele oficjalnie wiadomo o jego wykształceniu, ale z wypowiedzi Raymonda Franza wynika, że był to człowiek pracowity, wytrwały i bezgranicznie oddany Organizacji. Jakie miał wykształcenie? Trudno powiedzieć. Ten gentleman już nie żyje, zatem trudno się spodziewać opublikowania jego życiorysu. Niemniej jeśli powszechnie uważa się, że jedynie Fred Franz miał największe z nich wszystkich "uprawnienia" do tłumaczenia Biblii, zatem Henschel także nie posiadał żadnej znajomości języków, ani intelektualnego zaplecza do podjęcia się takiej pracy.

Oparcia się na Biblii:

Świadkowie Jehowy twierdzą że opierają się na nauczaniu Biblijnym; lecz ich nauka jest wytyczną nauczania Towarzystwa Strażnica:

"Co pomyślałaby gospodyni o książce kucharskiej, którą można dowolnie interpretować? A jaki sens miałoby wydawanie pieniędzy na słownik, gdyby pozwalał on czytelnikowi tłumaczyć wyrazy, jak mu się żywnie podoba? Chyba nikt nie przypuszcza, że Bóg miałby dać swym stworzeniom tego rodzaju przewodnik. I czy wogóle można by to nazwać przewodnikiem? Dzięki tak potulnemu usposobieniu miliony ludzi, niegdyś podzielonych pod względem religijnym, osiągnęły jedność w szeregach Świadków Jehowy. Zamiast interpretować Pismo Święte w sposób odpowiadający ich osobistym wyobrażeniom, chętnie dostosowywują się do jasnej wykładni podawanej przez jego Autora. Jak to dobrze, że wiemy, iż Biblii nie można interpretować dowolnie! Kiedy pozwalamy, by robił to dla nas jej Autor, staje się ona naprawdę użyteczna "w nauczaniu, upominaniu, porządkowaniu rzeczy, karceniu w sprawiedliwości". Wtedy i tylko wtedy Słowo Boże 'w pełni nas przygotuje do wszelkiego dzieła dobrego'" Przebudźcie Się! 15 grudnia 1988 (str. 5) ("Dlaczego Biblii nie można interpretować dowolnie?")

Gnoza w nauczaniu Towarzystwa Strażnica

Gnoza to wiedza przynosząca zbawienie. Gnostycy głoszą istnienie prawdy hermetycznej, ukrytej. Człowieka przedstawiają jako istotę uśpioną pogrążoną w odrętwieniu. Wiedza oznacza przebudzenie. Krytycy zauważają, że Towarzystwo Strażnica bardzo często właśnie w ten sposób naucza.

Nauki Towarzystwa Strażnica o gnozie

1. Filozofia zwana gnostycyzmem (Strażnica z 1 września 1997, str. 14; tłumaczenie własne na podstawie CD Watchtower)
2. Ta wiedza również prezentuje nauki demonów. Za czasów Pawła nawiązywano do odstępczych idei, które były rozpowszechniane w niektórych zborach. (2 Tymoteusza 2:16-18) Później, fałszywie nazywane wiedzą, gnostycyzm i grecka filozofia przeniknęły zbór. (Strażnica z 1 kwietnia 1994, str 13; tłumaczenie własne na podstawie CD Watchtower).
3. gnostycyzmu, odstępczej formy chrześcijaństwa. (Strażnica z 15 lipca 1990, str. 21; tłumaczenie własne na podstawie CD Watchtower)
4. wszystkie aspekty diabelskich nauk gnostycyzmu (Strażnica z 15 lipca 1990, str. 22; tłumaczenie własne na podstawie CD Watchtower)
5. Ale nie tylko gnostycyzm był formą odstępstwa, które „szerzyło się jak gangrena” (Strażnica z 1 kwietnia 1982, wyd. ang. str. 18; tłumaczenie własne na podstawie CD Watchtower)

Gnostyczne nauki Towarzystwa Strażnica

W publikacjach Świadków Jehowy możemy napotkać wiele sformułowań mówiących o tym, że wiedza daje zbawienie lub też chroni:

1. Dokładna wiedza ochroną (Wiedza która prowadzi do życia wiecznego, śródtytuł na str. 46)
2. Chcąc spełniać wolę Bożą, trzeba zdobyć dokładną wiedzę zarówno o Jehowie Bogu, jak i o Jezusie Chrystusie. Taka wiedza prowadzi do życia wiecznego. (tamże, str. 46, 47; par. 8)
3. Czyż zachwycająca możliwość życia na rajskiej ziemi nie jest warta każdego wysiłku, wszelkich ofiar? Bez wątpienia! Jehowa udostępnia ci klucz do takiej przyszłości — wiedzę o Nim samym. (tamże, str. 191, par 24)
4. W przyszłości zaś czeka cię cudowna nagroda, gdyż wiedza ta prowadzi do życia wiecznego! (tamże, str. 191, par. 25).
5. Jeśli kochasz życie i chciałbyś żyć wiecznie na zmieni pod panowaniem Bożym, to musisz jak najprędzej posiąść dokładną wiedzę o Bogu (Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi, str. 15, par. 19).
6. Potrzeba jest wiedza (tamże, śródtytuł na stronie 127)
7. Taka wiedza może prowadzić do życia wiecznego (tamże, str. 128, par 5)
8. Jeżeli miłujesz życie i jeżeli pragniesz żyć, to powinieneś jak najszybciej nabywać dokładnej wiedzy o Bogu oraz o Jego zamierzeniach i wymaganiach (Prawda, która prowadzi do życia wiecznego, str. 11, par 11).
9. Dokładna znajomość (ang. knowlegde) prawdy Słowa Bożego umożliwi prawym ludziom przeżycie końca obecnego złego systemu. (tamże)
10. Świadkowie Jehowy pomogą ci zdobyć tę życiodajną wiedzę (Imię Boże, które pozostanie na zawsze; str. 31)
11. „Apostołowie nie widzieli ani tak daleko, jak my; nie wiedzieli przecież nic o roku 1975” (Strażnica Nr 5, 1969 s.8).
12. „...choćbyśmy nie wiadomo jak długo czytali Biblię, nigdy nie poznalibyśmy prawdy samodzielnie” (Strażnica, 1 XII 1990, s. 19)
13. „Każdy kto chce zrozumieć Biblię, powinien zdawać sobie sprawę, iż <<wielce różnorodną mądrość Boga>> można poznać tylko dzięki ustanowionemu przez Jehowę kanałowi łączności, którym jest niewolnik wierny i roztropny” (Strażnica 1 X 1994 r str. 8 tabela).
14. „Kto nie nawiąże kontaktu z tym kanałem łączności, którym się posługuje Bóg, ten nie zrobi postępów na drodze życia, niezależnie od tego jak często by czytał Biblię” (Strażnica, rok CIII, nr 18, s. 20, p. 4)
15. „Biblia nie może być poprawnie zrozumiana bez uwzględnienia koncepcji widzialnej organizacji Jehowy” (Strażnica, 1 października 1967 r. s. 587, wyd. ang.)
16. „Skoro tych sześć tomów 'Wykładów Pisma Świętego' to praktycznie Biblia, tematyczny zestaw z tekstami dowodowymi w załączeniu, to możemy je bez wahania nazwać 'Biblią w porządkowanej formie', to znaczy, że nie są to zaledwie komentarze dotyczące Biblii, ale że jest to w istocie sama Biblia. Ponadto stwierdzamy, że ludzie nie tylko nie są w stanie ujrzeć plan Bożego na podstawie studiowania samej Biblii, ale widzimy też, że jeśli ktokolwiek odłoży na bok 'Wykłady Pisma Świętego', nawet po ich przeczytaniu, po zaznajomieniu się z nimi, po czytaniu ich przez dziesięć lat - jeśli je zatem odłoży na bok, zignoruje i przejdzie do samej tylko Biblii, to choćby rozumiał tę Biblie przez lat dziesięć, nasze doświadczenie wykazuje, że w ciągu dwóch lat pogrąży się w ciemnościach. Z drugiej jednak strony, jeśli ktoś przeczyta zaledwie 'Wykłady Pisma Świętego' wraz z przypisami, a nie przeczyta ani jednej strony z samej Biblii, znajdzie się w blasku światła w czasie tylko dwóch lat. Stanie się tak dlatego, że wejdzie w światło Pisma Świętego”. (Strażnica z 15 września 1910, s.198, wyd. ang.)
17. „uważnie badamy Boże Słowo za pomocą publikacji 'niewolnika', w celu wzmocnienia naszej wiary... (wrogowie) mówią, że wystarczy czytać wyłącznie Biblię - samemu, bądź w małych grupach w domu. Lecz, dziwne, że przez takie 'czytanie Biblii' ludzie ci powracają z powrotem do doktryn odstępców” (Strażnica, 15 września 1981, s. 28-29, wyd. ang.)
18. „...[uczniowie] nie pojmowali, że [Chrystus] ma rządzić z nieba jako chwalebny duch, a w związku z tym nie wiedzieli także, iż przy swojej drugiej obecności pozostanie niewidzialny (...) Jezus w odpowiedzi nie uwypuklił im dobitnie tego szczegółu, że będzie obecny w sposób niewidzialny...” (Strażnicy Nr 23, 1969 s.14)

Ojcowie Kościoła o gnostykach

1. „Kiedy znów odwołujemy się do Tradycji pochodzącej od Apostołów a zachowanej dzięki następstwu prezbiterów w kościołach, wówczas występują przeciw Tradycji twierdząc, że są mądrzejsi nie tylko od prezbiterów lecz nawet od Apostołów i że znaleźli szczerą prawdę. (...) Tylko oni sami znają bez jakichkolwiek wątpliwości czystą nienaruszoną i szczerą ‘zakrytą tajemnicę’” Ireneusz, Przeciw herezji, 3:2,1-2

Oszustw Towarzystwa Biblijnego i Traktatowego (WTS)

Krytycy zarzucają nierzetelne i często fałszywe podawanie przez Towarzystw Biblijne i Traktatowe w swoich publikacjach cytatów, które wiele jest wyrwanych z kontekstu, cytowanie antychrześcijańskich grup, bądź też wielokrotne nie podawanie źródeł swoich informacji. Zarzuty dotyczą:

Jezusa

WTS podaje jakoby w pierwszych wiekach Ojcowie Kościoła nie twierdzili tego, że Jezus jest Bogiem ("Czy wierzyć w Trójcę?" s.7; Strażnica nr 3 s.21 1985; Strażnica Nr 20, 1993 s.28-9;

• Ireneusz z Lyonu
  1. "Nie aniołowie nas stworzyli i nie oni nas ukształtowali, aniołowie bowiem nie potrafiliby stworzyć obrazu Bożego -- ani nikt inny oprócz Boga prawdziwego, ani żadna moc oddalona od Ojca wszystkich rzeczy. I nie potrzebował ich Bóg do utworzenia tego, co postanowił, aby się stało. Jest w Nim bowiem nieustannie Słowo i Mądrość, Syn i Duch, przez których i w których wszystko w sposób wolny i z własnego zamysłu stworzył. To do Nich mówił: Utwórzmy człowieka na obraz i podobieństwo nasze" (Adversus haereses 4,20,1).

Trójcy

WTS podaje jakoby w pierwszych wiekach termin Trójca przez kilka pierwszych wieków był nieznany ("Czy wierzyć w Trójcę?" s.7;

• Tertulian (ur.155)
  1. "W jednego wprawdzie Boga wierzymy (...) niech będzie jednak strzeżona tajemnica ekonomii, która rozdziela jedność w Trójcę, trzech stawiając: Ojca, Syna i Ducha Św. Trzech ale nie stanem, lecz stopniem, nie substancją, lecz formą, nie mocą, lecz postacią. Są Oni jedną substancją, jedną potęgą, ponieważ jeden jest Bóg, owe zaś stopnie, formy i postaci rozróżniamy pod imionami Ojca, Syna i Ducha Św." ("Przeciw Prakseaszowi" 2:1-4: por. 31:1).
  2. O przyzwoitości" 21: "Trójca jednego bóstwa, Ojciec i Syn i Duch Św.".

Wybiórcze cytowanie

/Pogrubiony tekst pominięty w publikacjach Towarzystwa Strażnica/

• The Imperial Bible Dictionary, Vol II

‘Greckie słowo tłumaczone na ‚krzyż’ [stau·ros’] właściwie oznacza pal, słup lub fragment palisady, na którym można coś powiesić lub którego można użyć do ogrodzenia części terenu wprowadzono zmiany kiedy władza i zwyczaje Rzymu rozszerzyły się na kraje greckojęzyczne. Zdaje się, że nawet u Rzymian słowo crux (od którego pochodzi nasz krzyż) pierwotnie oznaczało słup’ (wyd. P. Fairbairn, Londyn 1874, t. I, s. 376).” Prowadzenie rozmów na podstawie pism, s. 153

• New Catholic Encyclopedia, 1967, t. XIII, s. 449, 450

"W Starym Testamencie nie ma dychotomii [dwudzielności] ciała i duszy. Izraelita widział rzeczy konkretnie, w całości, uważał więc, że ludzie to osoby, a nie coś złożonego. Wyraz nepes [ne'fesz], mimo że jako jego odpowiednika używa się w tłumaczeniu naszego słowa dusza, nigdy nie oznacza duszy odrębnej od ciała czy od pojedynczej osoby ... . Wyraz 'psyche' jest w Nowym Testamencie odpowiednikiem słowa nepesh. Może oznaczać pierwiastek życia, samo życie albo żywą istotę. Poprzez wpływ hellenistyczny, odmiennie do nepes, [psyche] została przeciwstawiona ciału i uważana za nieśmiertelną. Psyche w Mt 10:28 ... oznacza życie, które istnieje niezależnie od ciała." "Prowadzenie rozmów na podstawie Pism ", s. 91.

• New Catholic Encyclopedia, 1967, t. XIII, s. 575

"Chociaż nowotestamentalne rozumienie Ducha Bożego jest w dużym stopniu kontynuacją rozumienia Starostestamentalnego, w Nowym Testamencie, następuje stopniowe objawienie, że Duch Boży jest osobą. Większość tekstów Nowego Testamentu ukazuje ducha Bożego jako coś, a nie kogoś; widać to zwłaszcza w paralelnym zestawieniu ducha z mocą Bożą" "Prowadzenie rozmów na podstawie Pism ", s. 371.

• The New Encyklopedia Britannica 1976, t. X, s. 126.

"Pierwsi chrześcijanie, jednakże, musieli radzić sobie z implikacjami związanymi z przyjściem Jezusa Chrystusa i obecnością i mocą Bożą wśród nich tj. Ducha Świętego, którego przyjście było związane z obchodzeniem Zielonych Świątek. Ojciec, Syn i Duch Święty współdziałali w takich fragmentach NT jak Wielkie Rozesłanie: 'Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego' (Mt 28,19); i w błogosławieństwie apostolskim: "Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi " (2 Kor 13:13). Tak więc Nowy Testament dał podwaliny nauki o Trójcy. Doktryna ta kształtowała się stopniowo przez kilka stuleci wśród licznych sporów " ("Prowadzenie rozmów na podstawie Pism ", s. 369)

• The New Encyklopedia Britannica 1976, t. III,

"Kościół pierwotny od początku włączał przez ch[rzest] do swej wspólnoty nowych członków (...). Był to ch[rzest] przez zanurzenie w wodzie przy większej liczbie osób lub w więzieniu prawdopodobnie chrzczono już przez polanie wodą". (tom III, kolumna 353, KUL, 1979)." Strażnica Nr 5, 1989 s.12.

W kolumnach 361-2 encyklopedia ta dodaje: "chrzczono przez zanurzenie w wodzie (przy źródle, w rzece, stawie, jeziorze), a w przypadku jej braku przez 3-krotne polanie głowy z równoczesnym wypowiedzeniem formuły 'w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego' (Didache 7,3), (...) zanurzano ich lub polewano wodą ich głowy...".

Protesty osób prywatnych

W związku z wybiórczym cytowaniem przez WTS różnych publikacji i osób protestowły mi.in takie osoby jak:

• Julius Mantey,
• William Barclay,
• Edwin Thiele,

Inne

• [1]

Leczenia: transfuzji krwi, transplantacji i szczepień:

Transfuzja krwi

Krytycy zarzucają Świadkom Jehowy nie tylko błędne rozumienie zakazu spożywania krwi, ale i dmowa transfuzji dzieciom i osobom niepełnoletnim nie będących członkami organizacji, a przez to śmierć wielu niewinnych osób bez ich świadomego wyboru. Często Świadkowie Jehowy twierdzą, że przetaczanie krwi jest tym samym co spożywanie mimo tego, że krew ani nie jest trawiona, ani wchłaniana przez organizm jako pokarm jak również nie jest możliwe podtrzymywanie kogoś przy życiu tylko i wyłącznie dzięki krwi. Świadkowie Jehowy piszą, że "Dany przez Stwórcę zakaz przyjmowania krwi w celu podtrzymywania życia powtórzono w Prawie kilkakrotnie" (Jak krew może ocalić twoje życie? s.4) gdzie dalej podaje się przykłady spożywania krwii, lecz krytycy zwracają uwagę, że spożywanie krwii jest zupełnie różnym zagadnieniem od transfuzji krwii i nie ma ani jednego wersetu w Biblii, który mówi o transfuzji.

• Odmowa transfuzji dzieciom i osobom niepełnoletnim nie będących członkami organizacji, a przez to śmierć wielu niewinnych osób bez ich świadomego wyboru.
• Podejście Świadków Jehowy nie pokrywa się z Judaizmem trzymającym się Prawa Starego Testamentu, którzy uważają że można przetaczać krew natomiast wobec mięsa i związanej z nią krwi przestrzegają odpowiednich wytycznych.
• Do roku 1961 transfuzja krwi była dopuszczalna "(...)za dobrowolne poddanie się transfuzji krwi nikt nie zostaje pozbawiony społeczności" Strażnica nr 20, 1958 s. 23
• W Dziejach Apostolskich 15:28-29 zastosowane jest słowo apekhomai co oznacza dosłownie "trzymać się z dala od" również ono jest używane w 1Tm 4:3 i 1P 2:11, lecz zastosowanie identycznie znaczenia wobec tych fragmentów oznaczałoby śmirć głodową i zakaz stosunków seksualnych.
• Zarzuca się organizacji Świadków Jehowy dwuznaczne nauki z jednej strony o możliwości przetaczania frakcji krwi, a z drugiej podkreślanie że transfuzja jest niedopuszczalna.
• Nie ma zakazu przyjmowania frakcji krwi (dopuszczającej w konsekwencji 100% krwi) m.in. Albuminy, czynniki krzepnięcia (wszystkie), Fibrynogenu, Immunoglobuliny (gamma-globuliny), Gastrotrombiny, Hemoglobiny, Interferony, Interleukiny, Kleje tkankowe (fibrynowe), Krioprecypitat, Protrombina, Serotonina, Surowice (anatoksyny), Trombina, (Jak krew może ocalić twoje życie? s.27; Strażnica 15.06.2000; Strażnica 15.06.2004). W przeszłości nauczanie organizacji Świadków Jehowy dotyczyło jakichkolwiek pochodnych z krwii, frakcji w tym użytych również w lekach.
• Nie oddają krwii mimo, że mają możliwość przyjmowania frakcji krwii "jako osobistą decyzję" (Jak krew może ocalić twoje życie? s.27; Strażnica 15.06.2000; Strażnica 15.06.2004; Przebudźcie się! 1.08.2006).
• Świadkowie Jehowy uczą, że: "Świadkowie Jehowy są znani z sumiennego przestrzegania tych przykazań Bożych. Odmawiają transfuzji krwi pełnej oraz jej czterech głównych czynników - krwinek czerwonych, osocza, krwinek białych oraz płytek krwi. Jeżeli chdzi o różne frakcje uzyskiwane z tych składników oraz preparaty zawierające takie frakcje, Biblia nie wypowiada się na ich temat." Przebudźcie się! 08.2006 s. 11-12. Natomiast nigdzie w Biblii nie ma rozróżnienia by była nauka o czterech głownych składnikach krwii a o frakcjach osobno.
• Organizacja naucza że transfuzja może dotyczyć tylko tych czynników krwi które podczas ciąży przedostają się przez barierę łożyskową (Strażnica 1990 6/1/ s.31), lecz nie podaje że praktycznie wszystkie składniki krwi przedostają się przez barierę łożyskową i nadal zakazuje transfuzji. (Walknowska, J., Conte, F.A., Grumback, M.M. (1969). Practical and theoretical implications of fetal/maternal lymphocyte transfer, Lancet, 1, 119-1122; Simpson JL; Elias S., JAMA 1993 Nov. 17; 270(19):2357-61; Isolating Fetal Cells in Maternal Circulation For Prenatal Diagnosis by Joe Leigh Simpson and Sherman Elias; Prenatal Diagnosis, Vol. 14: 1229-1242 (1994); Early Human Development 47 Suppl. (1996) S73-S77.)

Krytycy zarzucają również Świadkom Jehowy niekonsekwencję w nauczaniu doktryny ponieważ kiedyś twierdzili że:

1. "Transfuzja krwi jest dzisiaj już w codziennym użyciu (...). Wielu ludzi mogłoby czuć pewną instynktowną odrazę do takiej operacji (...). Ale kiedy się nad tym zastanowimy, dojdziemy do wniosku, że jest to wynalazek mogący oddać ludzkości wielkie usługi. Krew jednego zmarłego może ratować życie kilkunastu umierającym. Ten jedynie wzgląd powinien już przekonać wszystkich do tego rodzaju operacji, która w istocie swojej nie ma nic zdrożnego." ("Nowy Dzień" (uwczesne "Przebudźcie się!") nr 3 z 1936 r.).
2. krew jest pożywieniem (Strażnica 1951 7/1 s.415; Strażnica z 15 września 1961, s.558)
3. cechy dziedziczne są przekazywane przez transfuzje (Strażnica 1961 9/15 s.564)
4. "...wielką rozwiązłość naszych czasów we wszelkich postępkach płciowych można wyjaśnić swobodnym i bezustannym gwałceniem przykazań Bożych, by ludzie i zwierzęta trzymali się z dala od siebie. Człowiek sam z siebie nie zachowuje się normalnie, kiedy komórki obcej krwi krążą w jego żyłach i nie potrafi zachować wyważenia i równowagi potrzebnych do panowania nad sobą." (Golden Age, 4 lutego 1931, s. 293)

Transplantacja (przeszczepy)

1. nie można się szczepić ani przyjmować do transplantacji organów (Szczepionki patrz: Golden Age (Złoty Wiek), 5/1/29 s.502; Strażnica 12/15/52 s.764. Przeszczepy organów patrz: Strażnica 15 listopad 1967 s.702; Strażnica 15 marca 1980 s.31), a następnie zaczęła uczyć coś odwrotnego (Przebudźcie się! 10/22/90, s.9)
2. przeszczepy powodują przeniesienie części osobowości dawcy "Niekiedy daje się zauważyć inny specyficzny objaw, tak zwane "przeszczepienie osobowości". Znaczy to, że w niektórych przypadkach człowiek po transplantacji wykazuje jak gdyby pewne cechy osobowości dawcy przeszczepionego organu." Strażnica nr 9 1977, s. 16

Szczepienia

1. "Myślący ludzie woleliby raczej nabawić się ospy, niż dać się zaszczepić, ponieważ dalszym tego posiewem jest kiła, nowotwory, egzema, wykwity skórne, [scrofula], gruźlica, a nawet trąd i wiele innych wstrętnych schorzeń. Dlatego też praktyka szczepień jest zbrodnią, zniewagą i oszustwem.(...) nigdy nie uratuje ani jednego życia " (Golden Age, 5 stycznia 1929, s. 502)
2. "Szczepionki nigdy przed niczym nie ochroniły i nie ochronią, i jest to najbardziej barbarzyńska praktyka (...) Żyjemy w dniach ostatnich; diabeł powoli traci swoje wpływy, czyniąc w międzyczasie wysiłki, żeby zwieść każdego, kogo się da i to za jego przyczyną ma miejsce całe to zło. (...) Wykorzystaj swoje prawa przysługujące amerykańskiemu obywatelowi, aby na zawsze obalić diabelską praktykę szczepień." (Golden Age, 12 października 1921, s. 17)
3. "Społeczeństwo nie jest na ogół świadome, jak wielki jest przemysł produkujący surowice, anty-toksyny i szczepionki, ani jak wielkie interesy stoją za kontrolą całego tego przemysłu. (...) komisje zdrowia nagłaśniają przypadki epidemii ospy, dyfterytu albo duru brzusznego, dzięki czemu mogą zebrać złote żniwo przez szczepienie nieuświadomionego społeczeństwa, a prawdziwym celem jest sprzedaż tego wyprodukowanego brudu." (Golden Age, 3 stycznia 1923, s. 214)
4. szczepionki są nieużyteczne (Przebudźcie się! 1931 2/4 s.294)
5. szczepionki powodują demonizm (Przebudźcie się! 1931 2/4 s.293)
6. szczepionki są okrutnym żartem (Przebudźcie się! 1939 5/31 s.3)

Inne

1. wścieklizna nie istnieje (Strażnica 1923 1/1 s.214)
2. zarazki nie wywołują chorób (Przebudźcie się! 1924 1/16 s.250)
3. lekarze to agenci szatana (Przebudźcie się! 1931 8/5 s.727/728)
4. aspiryna wywołuje choroby serca (Przebudźcie się! 1935 2/27 s.343/344)

Apolityczności i służby wojskowej:

Wątpliwości budzi głoszona neutralność polityczna Świadków Jehowy ze względu na zarejestrowanie ich organizacji w latach 1991-2001 jako organizacji pozarządowej (NGO) przy ONZ, którą określają mianem Szkarłatnej Bestii (zgodnie z księgą Apokalipsy - Wspaniały finał Objawienia bliski! s. 248; Strażnica nr 19, 1968; Proroctwo Izajasza, Tom 1, strony 153-154). Również nauka w Strażnicy na temat udziału w głosowaniu podczas wyborów jakie są obowiązkowe w niektórych krajach zachodnich wykazuje, że nie jest to zabronione (Strażnica 1.11.1999 s.29 "Jeśli ktoś postanawia pójść do lokalu wyborczego, jest to jego sprawa"). Również poruszane zagadnienia tematyczne na łamach swoich publikacji wskazują na zajmowanie się sprawami politycznymi. Misjonarze Świadków Jehowy zwiedzają ONZ mimo, że uczą iż jest ona "obrzydliwością". Po krytyce przez brytyjski dziennik The Guardian (8.10.2001) Świadkowie Jehowy wycofali swą rejestrację i członkostwo z ONZ. Publikacje Świadków Jehowy nie informowały ani o rejestracji, ani o rezygnacji ich organizacji z ONZ. Interpretacja bestii natomiast z Ap 17:8 w swych komentarzach dotyczyła jak najbardziej spraw politycznych:

1. "święte rzymskie państwo" (Dokonana Tajemnica s.314-5)
2. Trybunał Haski i Liga Narodów (Światło t.II s.99)
3. Liga Narodów i ONZ (Wspaniały finał objawienie jest bliski s.247).

Podobnie krytycy zarzucają niekonsekwencję tej nauki w związku z uczestnictwem w konferencji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) w dniach 02-13.10.2006<ref>Co potwierdziła Zuzanna Lukaszczyk OSCE ODIHR Records Management Focal Point, Documents and Registry Assistant</ref>, w które przedstawicielami Towarzystwa Strażnica byli Gregory Allen z Nowego Yorku, USA (konsul generalny stowarzyszenia) Jean-Claude Pons z Boulogne-Billancourt, Francja (sekretarz), Marcel Gillet z Kraainem, Belgia (rzecznik prasowy), Luca Toffoli z Londynu, Wielka Brytania (członek podkomitetu wolnosci wyznania) i Michał Hoszowski z Nadarzyna, Polska (koordynator informacji publicznej)<ref>http://www.osce.org/documents/odihr/2006/10/21654_en.pdf</ref>.

Krytycy zarzucają, że Świadkowie Jehowy stronią od służby wojskowej mimo iż sami przyznają w książce Świadkowie Jehowy Głosiciele Królestwa s.191, że podczas I Wojny Światowej niektórzy ówcześni Świadkowie Jehowy "szli na front do okopów z bronią i bagnetami". Natomiast sprawa służby wojskowej jest niby "kwestią sumienia" (Strażnica 1987) choć gdzie indziej stwierdzają, żę kto ją wypełnia łamie nakazy Biblii. (Prowadzenie rozmów na podstawie Pism s.192)

Nie wsopmina się również, że Strażnica namawiała kiedyś do odmawiania modlitw za walczących: "Na przykład Strażnica zachęcała swych czytelników aby zarezerwowali sobie dzień 30 maja 1918 jako dzień modlitwy o zwycięstwo mocarstw demokratycznych, do czego wzywał Kongres Stanów Zjednoczonych i osobiście prezydent Wilson" (Strażnica 1987 nr 19 s.13; por. "Świadkowie Jehowy Głosiciele Królestwa" s.191). Tak samo jak to, że do roku 1939 Świadkowie Jehowy nie mieli nauki o neutralności politycznej (Strażnica nr 9, 1994 s.25; Strażnica Nr 10, 1995 s.23). W niemieckim czasopiśmie Świadków Jehowy Trost (Pociecha) 1.10.1943 napisano: "Setki naszych członków i przyjaciół naszej wiary wypełniło swe obowiązki militarne i wypełnia je nadal. Nie ośmieliliśmy się nigdy i nigdy się nie ośmielimy widzieć w spełnianiu obowiązków wojskowych czegoś przeciwnego zasadom i dążeniom Zjednoczenia Świadków Jehowy..."

Krytycy zarzucają również Świadkom Jehowy błędną naukę nieopartą na Biblii Nowego Testamentu twierdzącą jakoby służba w wojsku w Biblii była potępiona twierdząc, że zapisane jest to w Starym Testamencie "Miecze przekują na lemiesze, a włócznie na sierpy" (Iz 2:4), lecz krytycy zwracają uwagę iż nie ma określenia czasu kiedy to ma nastąpić, a w Nowym Testamencie nie ma potępienia wojska czy służby wojskowej:

1. Jan Chrzciciel wskazuje żołnierzom drogę postępowania, nie potępiając ich: "Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie" Łk 3:14. (por. Dz 10:7)
2. Chrystus uzdrawiając sługę setnika, nie nakazuje mu porzucenia służby, lecz chwali jego wiarę mówiąc: "Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary" Mt 8:10
3. Dz 10:1n. i 7 mówią, że wśród żołnierzy są pobożni i bojący się Boga.
4. Rz 13:1n. uczy nas uległości wobec władzy. Nie sugeruje stanowczego nakazu uchylania się od czegokolwiek związanego z wojskiem, co wprowadzają ŚJ: "Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. (...) Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się porządkowi Bożemu". (por. 1P 2:13-17)
5. Apostoł Paweł używa porównawczo terminów wojskowych, co byłoby dziwne, gdyby potępiał wojsko np. "Przez głoszenie prawdy i moc Bożą, przez oręż sprawiedliwości zaczepny i obronny" 2Kor 6:7 (Por. Ef 6:11-17 - zbroja, tarcza, hełm, miecz, Flp 2:25 - współwojownik, 1Tes 5:8 - pancerz, hełm)
6. Pozytywne postacie setników i żołnierzy:
   • Setnik i żołnierze wyznają Synostwo Boże Jezusa (Mt 27:54).
   • Setnicy i żołnierze strzegą Pawła przed Żydami (Dz 21:32, 23:23n.).
   • Setnik broni Pawła przed biczowaniem (Dz 22:25n.).
   • Setnik oddaje usługę Pawłowi (Dz 23:17).
   • Łukasz potwierdza życzliwość setnika wobec Pawła (Dz 27:1, 3).
   • Setnik ten ratuje życie Pawłowi (Dz 27:42n.).
   • Żołnierz zostaje nazwany "pobożnym" (Dz 10:7). Patrz też pkt 3 i 4.

Brak neutralności - z publikacji WTS

1. „Pokaźna liczba braci służyła w wojsku i walczyła na froncie” Działalność Świadków Jehowy w Niemczech w czasach nowożytnych, str. 9
2. „Na przykład Strażnica zachęcała swych czytelników aby zarezerwowali sobie dzień 30 maja 1918r. jako dzień modlitwy o zwycięstwo mocarstw demokratycznych, do czego wzywał Kongres Stanów Zjednoczonych i osobiście prezydent Wilson” Strażnica, rok CVIII [tzn. 1987] nr 19, str. 13
3. „Chociaż starali się postępować w sposób podobający się ich zdaniem Bogu, to jednak nie zawsze zachowywali całkowitą neutralność (...) Dlatego w myśl proklamacji prezydenta USA Strażnica zaapelowała do Badaczy Pisma Świętego, by 30 maja 1918 roku przyłączyli się do obchodów dnia modlitw i błagań o pomyślny wynik wojny światowej” Świadkowie Jehowy głosiciele Królestwa Bożego, Brooklyn 1995, str. 191
4. Świadkowie Jehowy z Glasgow „uważali iż byłoby w porządku, gdyby poszli do fabryki amunicji i wyrabiali pociski, żeby w ten sposób uniknąć służby wojskowej. Oni wnioskowali, że sądy Boże były teraz wykonywane na narodach, a zatem jeśliby się ktoś modlił, żeby Bóg pokierował pociskami tak, by spełniły Jego wolę, to współdziałałby z Wszechmocnym, mając przy tym czyste sumienie” Strażnica, nr 7 z 1957 roku, str. 19
5. WTS karci Świadków Jehowy „za wykroczenie z ich strony, polegające na bojaźni przed ludźmi, nieprzestrzeganiu ścisłej neutralności w latach wojny i plamienie się wieloma nieczystymi praktykami religijnymi. Jehowa i Jezus Chrystus zezwolili na to, żeby ci świadkowie znosili pohańbienie, byli prześladowani i wyklinani, a ich oficjalni przedstawiciele uwięzieni przez narody starego świata” Strażnica, nr 18 z 1960 s.4, par. 19
6. „Wielu nie miało sprecyzowanego poglądu na chrześcijańską neutralność i podejmowało służbę nieliniową, chociaż w mundurach. Z takimi w wojsku obchodzono się czasem jeszcze gorzej niż z 'absolutystami'. Przy tym wszystkim byli też oderwani od kapłańskiej służby składania ofiar chwały Jehowie Bogu” Strażnica nr 9 z roku XCII [tzn. z roku 1971] s.12, par. 10
7. „Jednakże wielu członków ostatka w gruncie rzeczy uległo naciskowi ze strony świata i zaniedbało wypełniania obowiązków przedstawicieli ludu wybranego, wyprowadzonego ze światowego systemu rzeczy. Nie widzieli wtedy potrzeby zachowania absolutnej neutralności w konfliktach tego świata i w pewnej mierze ściągnęli na siebie winę krwi, tak iż przejściowo zasługiwali również na >>gniew<< Boż