Komitet Sądowniczy
From WikiBrooklyn
Komitet Sądowniczy - organ kolegialny pełniący funkcje sądu dyscyplinarnego składający się z conajmniej trzech świadków Jehowy pełniacych funkcje starszych w zborze zbierający się celem osądzenia świadka Jehowy oskarżonego o wykroczenia względem Organizacji lub odstępstwo od jej nauczania. Niektórzy ludzie świeccy, bądź inni Świadkowie Jehowy zadają pytanie za co może być zwołany komitet sądowniczy.Oto niektóre z nich. Brońcie sprawiedliwości Jehowy
Rośnie liczba przestępstw i są one coraz bardziej wyrafinowane; może to przenikać do zboru chrześcijańskiego i wywierać na niego wpływ (2 Tym. 3:1-5, 13; Judy 3, 4, 11-13). Pismo Święte wyraźnie wskazuje, że Jehowa nie toleruje pewnych zachowań wśród swego czystego ludu; bracia muszą bronić sprawiedliwych mierników Jehowy w takich sprawach, jak:
Zabójstwo. Stopień winy może zależeć od nieostrożnej jazdy, niedbania o stan techniczny samochodu albo nierozważnego czy nawet bezmyślnego postępowania, które powoduje obrażenia lub śmierć (por. 5 Mojż. 22:8 ).
W podobny sposób można potraktować uprawianie boksu zawodowego (w82/8, s. 22).
Usiłowanie samobójstwa może być rezultatem wielkiej rozpaczy lub głębokiej depresji; obchodźcie się z taką osobą troskliwie i ze współczuciem. W większości wypadków nie zajdzie potrzeba przesłuchiwania przed komitetem sądowniczym (Ps. 88:4, 18, 19; Prz. 15:13; Kazn. 7:7; g91 8/1, ss. 12, 13; w90 15.3, ss. 26-30; w90 1.3, ss. 5-9; w84/6, ss.2-10).
Nadużycia seksualne takie jak cudzołóstwo, rozpusta i inne formy „porneia”. Do nieczystości należy chwilowe, zamierzone dotykanie narządów płciowych bądź piersi (1 Tes. 4:7,8; 1 Tym. 5:1,2).
Taką pomniejszą nieczystością może się zająć jeden lub dwóch starszych; nie zachodzi potrzeba powoływania komitetu sądowniczego.
Należy udzielić stanowczej rady, dać ostrzeżenie i starać się pomóc takiej osobie, żeby w przyszłości prowadziła się porządnie.
Jeśli się ona nie skoryguje, takie postępki mogą się nasilać i przez częste ponawianie doprowadzić do wyuzdania.
Wyuzdanie jest skandalicznym, rażącym lekceważeniem mierników moralnych Jehowy (Gal. 5:19; w84/7, s. 28; w74/5, ss. 22-24).
W zakres tego wchodzi rozmyślne praktykowanie dotykania narządów płciowych lub pieszczenia piersi.
Charakter, okoliczności i rzeczywisty rozmiar występku może wskazywać na wyuzdanie, które wymagałoby już powołania komitetu sądowniczego. Takie praktyki mogą łatwo doprowadzić do por-nei'a.
„Por-nei'a” to niemoralne użycie narządów płciowych przynajmniej jednej osoby (w sposób naturalny lub wynaturzony) przy współudziale kogoś drugiego — mężczyzny, kobiety lub dziecka, a nawet zwierzęcia; dobrowolne uczestniczenie w tym obciąża winą i wymaga podjęcia kroków sądowniczych. Nie jest to przygodne dotknięcie cudzych narządów płciowych, lecz wiąże się z manipulowaniem tymi narządami (w84/2, ss. 21-24; w84/7, ss. 26-28 ).
Są to stosunki oralne i analne lub wzajemne drażnienie narządów płciowych przez osoby nie związane małżeństwem, homoseksualizm, miłość lesbijska, rozpusta, cudzołóstwo, kazirodztwo i spółkowanie ze zwierzętami (3 Mojż. 20:10, 13, 15, 16; Rzym. 1:24, 26, 27, 32; 1 Kor. 6:9, 10).
Zalicza się do tego również napastowanie dzieci na tle seksualnym, w tym praktyki biernego homoseksualisty (chłopca utrzymywanego do celów związanych z wynaturzeniem seksualnym) (5 Mojż. 23:17,18; zob. przypis w NW).
Ofiary takiego napastowania należy traktować z wyjątkową delikatnością i życzliwością. Starsi powinni dołożyć wszelkich starań, żeby uchronić dzieci przed dalszym napastowaniem; trzymajcie się w takich sprawach wskazówek Towarzystwa.
Samogwałt, czyli masturbacja, nie zalicza się do „por-nei'a”; podobnie osoba, wobec której dopuszczono się gwałtu, nie jest winna czynu z kategorii por-nei'a (w84/7, s.27; w75/12, s. 24; it-1, ss. 862-864; tp s. 144).
Określenie por-nei'a podkreśla lubieżny charakter i cel postępowania danej osoby i obejmuje wszystkie niedozwolone praktyki seksualne, uprawiane w domach publicznych.
Nie musi dojść do spółkowania ani orgazmu, by popełniony czyn można było określić słowem por-neia.
Jeśli chodzi o sytuacje z pogranicza, to komitet sądowniczy ma obowiązek dokładnie rozważyć Pismo Święte i konkretne fakty w danej sprawie, żeby stwierdzić, czy doszło do por-nei'a.
Obowiązek ten należy traktować poważnie, zwłaszcza gdy wchodzi w grę biblijna wolność do ponownego zawarcia małżeństwa (Malach. 2:16a).
Odstępstwo. Odstępstwo to odsunięcie się, odpadnięcie, zdrada, bunt, rezygnacja; należy do niego nauczanie fałszywych doktryn, popieranie religii fałszywej i obchodzenie jej świąt oraz działalność międzywyznaniowa (5 Mojż. 13:13, 15; Joz. 22:22, przypis w NW; Dzieje 21:21, przypis w NW; 2 Kor. 6:14, 15, 17, 18; 2 Jana 7, 9, 10; Obj. 18:4).
Szczerym osobom mającym wątpliwości należy pomagać i traktować je miłosiernie (Judy 22, 23; o>83/13, ss. 9, 10; w81/11, s. 11).
Odstępstwo to działanie na przekór prawdziwemu wielbieniu Jehowy lub wbrew porządkowi, który On zaprowadził wśród swego ludu (Jer. 17:13; 23:15; 28:15, 16; 2 Tes. 2:9, 10).
Osoby, które rozmyślnie rozpowszechniają (uporczywie popierają lub głoszą) nauki sprzeczne z prawdą biblijną, Świadkowie Jehowy uważają za odstępców.
Gdyby się dowiedziano, że ktoś nawiązał kontakt z inną społecznością religijną, należy zbadać tę sprawę, i — jeśli się to potwierdzi — trzeba powołać komitet.
Gdyby ustalono ponad wszelką wątpliwość, że dana osoba przyłączyła się do innej religii i zamierza w niej pozostać, starsi ogłoszą w zborze krótki komunikat, że taki a taki sam się odłączył (w87/8, s. 28 ).
Praca zarobkowa na rzecz organizacji religii fałszywej może postawić sprawcę w pozycji przypominającej sytuację osoby, która głosi fałszywe nauki (2 Kor. 6:14-16).
Obchodzenie świąt religii fałszywej należy traktować tak, jak każdy inny przejaw fałszywego wielbienia (Jer. 7:16-19).
Biblia potępia: Wywoływanie podziałów lub popieranie sekt.
Może chodzić o rozmyślne działanie niweczące jedność zboru lub podrywające zaufanie braci do postanowień Jehowy.
Może to być odstępstwem lub prowadzić do niego (Rzym. 16:17, 18; Tyt. 3:10, 11).
Uprawianie spirytyzmu (5 Mojż. 18:9-13; 1 Kor. 10:21, 22; Gal. 5:20).
Bałwochwalstwo (1 Kor. 6:9, 10; 10:14).
Do bałwochwalstwa zalicza się posiadanie figur i wizerunków używanych w religii fałszywej oraz posługiwanie się nimi.
Pijaństwo (1 Kor. 5:11; 6:9, 10; w69/24, s.11).
Kradzież, oszustwo, sprzeniewierzenie (3 Mojż. 6:2, 4; 1 Kor. 6:9, 10; Efez. 4:28; it-1, s. 870).
Rozmyślne, złośliwe kłamstwo; składanie fałszywego świadectwa (Prz. 6:16, 19; Kol. 3:9; Obj. 22:15; it-2, ss. 244, 245; tp ss. 111, 112).
Rzucanie obelg, oszczerstwo (3 Mojż. 19:16; 1 Kor. 6:10; w89 15.10, ss. 10-15; it-2, ss. 801, 802).
Nieprzyzwoita mowa (Efez. 5:3-5; Kol. 3:8 ).
Niepowstrzymywanie się od krwi (1 Mojż. 9:4; Dzieje 15:20, 28, 29).
Chciwość — hazard, zdzierstwo (1 Kor. 5:10, 11; 6:10; 1 Tym. 3:8; w89 15.10, s. 29; w82/6, ss. 22-24).
Uporczywe uchylanie się od łożenia na utrzymanie rodziny — pozostawienie żony i dzieci bez środków do życia mimo możliwości zapewnienia im utrzymania (1 Tym. 5:8; br. Artykuły do studium ss. 10, 11; km 1/74, s. 9).
Poczynania sprzeczne z zasadą neutralności (Izaj. 2:4; Jana 6:15; 17:16).
Wybuchy gniewu, stosowanie przemocy (Prz. 22:24, 25; Malach. 2:16; Gal. 5:20).
Palenie tytoniu lub zażywanie narkotyków (2 Kor. 7:1; Marka 15:23; Obj. 21:8; 22:15; w73/20, ss. 19, 20).
Wyuzdanie. Określenie to nie ogranicza się do niemoralności płciowej (Gal. 5:19; 2 Piotra 2:7; w84/7, s. 28; w74/5, ss. 22-24).
PODSUMOWANIE: Wykroczenia są zróżnicowane. Czasem grzechy mogą niejako zachodzić na siebie i należy je rozróżnić, żeby prawidłowo ocenić postępowanie danej osoby w świetle Biblii. Starsi powinni zawsze starannie rozważyć każdą sytuację lub okoliczności. Muszą zbadać, co się naprawdę wydarzyło, ocenić stopień i rodzaj złego postępowania oraz cel i pobudki działania, ustalić, czy nie doszło do praktykowania grzechu itd. Przy ocenie czyjegoś postępowania w świetle Pisma Świętego starsi muszą przejawiać zdrowy rozsądek, rozwagę i zrównoważenie.
To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny Świadków Jehowy. Jeśli możesz, rozbuduj go.
