Jednym z bardziej wymownych fragmentów świadczących o
równości majestatu Boga Ojca i Jego Syna jest fragment z Ewangelii
wg św. Jana: „aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają
cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który
Go posłał.”
Grzegorz
Żebrowski
akie
tłumaczenie tego wersetu jest niezgodne z nauką ŚJ, którzy uważają,
że Boska cześć należy się tylko samemu Jehowie Bogu. Dlatego
stwierdzili oni, że przytoczony werset powinien zostać
przetłumaczony tak, aby mówił on o okazywaniu szacunku, a nie czci.
Tłumacze PNŚ przetłumaczyli więc go w sposób następujący:
Jn 5:23
„aby wszyscy szanowali Syna, tak jak szanują Ojca. Kto nie szanuje
Syna, ten nie szanuje Ojca, który go posłał.”
Ale czy
taka interpretacja tego wersetu jest poprawna?
Cały problem się sprowadza się do użytego w tym wersecie słowa ‘timao’
- (czasownik) i ‘time’ (jego wersja rzeczownikowa).
Aby poznać znaczenie tego słowa, sięgnijmy do Wielkiego Słownika
Grecko-Polskiego Nowego Testamentu (autor - Remigiusz Popowski,
Warszawa 1997). Znajdujemy tam na jego temat:
timao, (...) określać
wartość, oceniać, szacować, oddawać cześć, czcić; okazywać szacunek.
Na pierwszy rzut oka, mogło by się wydawać, że nie możemy nic
zarzucić Świadkom Jehowy, gdyż taka interpretacja jest możliwa. Mało
tego, na potwierdzenie swoich teorii, znajdują oni wersety, w
których występuje identyczne słowo, jednoznacznie mówiące o
oddawaniu szacunku.
Mt 15:4 „Bóg przecież powiedział: Czcij ojca i matkę oraz:
Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie.” - szacunek dla
rodziców.
1 Tm 5:3 „Miej we czci te wdowy, które są rzeczywiście
wdowami.” - szacunek dla wdów.
1 Ptr 2:17 „Wszystkich szanujcie, braci miłujcie, Boga się bójcie,
czcijcie króla!” - szacunek dla ludzi i króla
J
niemal w każdym miejscu wyrazy ‘time’ i ‘timao’ przetłumaczyli na
„szanować” i ”szacunek”. Natomiast nie zrobili tego chociażby w tym wersecie:
1Kor6:20: "gdyż zostaliście kupieni za określoną
cenę (gr. times - Gen, Pl. Fem od time).
Wychwalajcie więc Boga w ciele waszym".
Skąd ten brak konsekwencji? Przede wszystkim stąd, że to kontekst
decyduje o znaczeniu tłumaczonego słowa. W języku polskim nie ma
idealnego odpowiednika słowa ‘time’ takiego, że w każdym przypadku
można zastąpić je dokładnie jednym i tym samym wyrazem. Dlatego
i tym razem powinniśmy się posłużyć kontekstem. Greckie słowo
‘timao’ w znaczeniu ‘czcić’, ‘szanować’ ma jedno znaczenie, tylko
jego rozpiętość semantyczna jest taka duża, że nie jest możliwe
precyzyjne oddanie go za pomocą jednego i tego samego słowa. Jego
jakość rozciąga się od „małego timao”, które się należy
ludziom do „wielkiego timao” - które się należy wyłącznie
Bogu. Tak więc w tym przypadku w języku polskim „rozbito” ten wyraz
na ‘szanować’ - gdy chodzi o jej mały wymiar i na ‘czcić’ - gdy
chodzi o większy i o taki, który jest zarezerwowany wyłącznie dla
Boga. Powołując się na wyżej wspomniany słownik, iż wyraz ‘timao’
można przetłumaczyć również na ‘czcić’, spytajmy się ŚJ, w jakim
przypadku można to uczynić (prosząc o podanie konkretnych wersetów) i czym
należałoby się kierować. To majestat (a w zasadzie różnica
majestatu) stanowi kontekst dla wyrazu, nadając mu odpowiednią
jakość. Inną cześć musi oddawać poddany królowi, a inną cześć musi
mu oddawać inny król, który jest równy co do majestatu. To że
czasownik 'timao' w kontekście człowieka do Boga
kojarzy się z kultem świadczy następujący werset:
Mr 7:6-7 „Odpowiedział im: Słusznie prorok Izajasz powiedział o was,
obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci (od gr. ‘time’) Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci (od gr. ‘sebomai’) Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi.”
Tak więc widać, że w tym kontekście wyrazy ‘timao’ i ‘sebomai’ są synonimami, przy czym ten drugi oznacza czynność ludzi polegającą na „oddawaniu czci” - patrz Wielki Słownik Grecko-Polski Nowego Testamentu (autor - Remigiusz Popowski, Warszawa 1997) - indeks słowa - 4437, oraz inne miejsca występowania tego wyrazu w NT - Mt 15:9, Dz 18:13, 19:27
by
lepiej ukazać tę prawdę, jak kontekst wpływa na znaczenie
tłumaczonego słowa, posłużę się przykładem z życia wziętym, gdzie
pan Smith dokonuje tłumaczenia z języka polskiego na język angielski
(najlepiej nam znany język obcy):
Pan Smith dostał do przetłumaczenia tekst z języka polskiego na
angielski. Tłumacząc go w pewnym momencie zobaczył następujące
zdanie: „te miasto jest najmniejsze ze wszystkich miast”. W tym
przypadku słowo ‘miasto’ przetłumaczył na ‘town’, które w języku
angielskim oznacza miasto które swoją wielkością jest większe od
wioski, a mniejsze od większego miasta. Następnie pan Smith parę
stron dalej zobaczył zdanie, które mówiło już o innym mieście i
brzmiało ono następująco: „Te miasto jest tak duże jak New York”.
Przez chwilę pomyślał i stwierdził że zna już odpowiednik słowa
‘miasto’ - czyli ‘town’ i oddał te zdanie następująco: „This town is
as big as New York”. W tym momencie nieświadomie sprowadził zarówno
New York, jak i te opisywane miasto do rangi małego miasteczka. W
tym drugim przypadku, aby uniknąć tego błędu powinien użyć słowa
‘city’ zamiast ‘town’. Podobnie zrobili ŚJ tłumacząc werset Jn5:23.
Umniejszyli cześć, jaka się należy zarówno Bogu Ojcu, jak i Synowi.
względniając
powyższe rozważania do wersetu Jn 5:23 należy stwierdzić, że taka
sama cześć, jaka się należy Bogu Ojcu - należy się również
Jezusowi. Werset ten jest klasycznym przykładem równości
majestatu ze względu na użyte tutaj wyrażenie „tak jak”
Jn 5:23
„aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak (gr. ‘kathos’)
oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu,
który Go posłał.”
oniżej
podaję wersety, które zawierają w sobie te słowo ‘timao’
bądź ‘time’ (we właściwej sobie formie
gramatycznej), aby ukazać, jak wielka jest rozpiętość znaczeniowa
tegoż słowa na przykładzie tłumaczenia BT:
Nasze członki:
1 Kor 12:23-24
23. a te, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym
obdarzamy poszanowaniem. Tak przeto szczególnie się troszczymy o
przyzwoitość wstydliwych członków ciała,
Ludzie:
1 Ptr 2:17 „Wszystkich szanujcie, braci miłujcie, (...)
Dz 28:10 „Oni to okazali nam wielki szacunek, a gdyśmy
odjeżdżali, przynieśli wszystko, co nam było potrzebne.”
Rz 12:10 „W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi. W
okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie.”
Wdowy:
1 Tm 5:3 „Miej we czci te wdowy, które są rzeczywiście
wdowami.”
Żony:
1 Ptr 3:7 „Podobnie mężowie we wspólnym pożyciu liczcie się
rozumnie ze słabszym ciałem kobiecym! Darzcie żony czcią jako
te, które są razem z wami dziedzicami łaski, [to jest] życia, aby
nie stawiać przeszkód waszym modlitwom.”
Rodzice:
Mt 15:4 „Bóg przecież powiedział: Czcij ojca i matkę
(...).”
Nasi panowie:
1 Tm 6:1 „Wszyscy, którzy są pod jarzmem jako niewolnicy, niech
własnych panów uznają za godnych wszelkiej czci, ażeby nie
bluźniono imieniu Boga i [naszej] nauce.”
Król:
1 Ptr 2:17 „(...) czcijcie króla!”
Prorocy:
Jn 4:44 „Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje
czci we własnej ojczyźnie.”
Cześć dla wierzących i ta, która się nam objawi:
Jn 12:26 „A kto by chciał Mi służyć, niech idzie na Mną, a gdzie
Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci
go mój Ojciec.”
Rz 2:7 „tym, którzy przez wytrwałość w dobrych uczynkach szukają
chwały, czci i nieśmiertelności - życie wieczne;”
Rz 2:10 „Chwała zaś, cześć i pokój spotka każdego, kto czyni
dobrze - najpierw Żyda, a potem Greka.”
1 Ptr 1:7 „Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele
cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w
ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa
Chrystusa.
1 Ptr 2:7 „Wam zatem, którzy wierzycie, cześć! Dla tych zaś,
co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczowie,
stał się głowicą węgła -„
Cześć ludzi do Boga:
Mt 15:8 „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym
daleko jest ode Mnie.”
Mr 7:6 „Odpowiedział im: Słusznie prorok Izajasz powiedział o was,
obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci Mnie wargami,
lecz sercem swym daleko jest ode Mnie.”
Cześć Boga Ojca do Syna:
Hbr 2:7 „mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i
czcią go uwieńczyłeś.”
Hbr 2:9 „Widzimy natomiast Jezusa, który mało od aniołów był
pomniejszony, chwałą i czcią ukoronowanego za cierpienia
śmierci, iż z łaski Bożej za wszystkich zaznał śmierci.”
2 Ptr 1:17 „Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy
taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: To jest mój Syn
umiłowany, w którym mam upodobanie.”
Cześć Syna do Boga Ojca:
Jn 8:49 „Jezus odpowiedział: Ja nie jestem opętany, ale czczę
Ojca mego, a wy Mnie znieważacie.”
Cześć Boska:
Ap 5:12-13
12. mówiących głosem donośnym: Baranek zabity jest godzien wziąć
potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i
błogosławieństwo.
13. A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod
ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich przebywa, usłyszałem, jak
mówiło: Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i
cześć, i chwała, i moc, na wieki wieków!
1 Tm 1:17 „A Królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, Bogu
samemu - cześć i chwała na wieki wieków! Amen.”
1 Tm 6:16 „jedyny, mający nieśmiertelność, który zamieszkuje
światłość niedostępną, którego żaden z ludzi nie widział ani nie
może zobaczyć: Jemu cześć i moc wiekuista! Amen.”
Ap 4:9 „A ilekroć Zwierzęta oddadzą chwałę i cześć, i
dziękczynienie Zasiadającemu na tronie, żyjącemu na wieki wieków,”
Ap 4:11 „Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i
cześć, i moc, boś Ty stworzył wszystko, a dzięki Twej woli
istniało i zostało stworzone.”
Ap 7:12 „mówiąc: Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i
dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na
wieki wieków! Amen.”
Zobacz także:
Szacunek czy cześć? (Jana 5:23).
Grzegorz Żebrowski, październik 2003
http://www.trynitarysci.republika.com.pl/
