Urodziny

Według Biblii dzień narodzin dziecka był dla rodziców dniem radości i wdzięczności. Traktowano to tak: "Oto synowie są dziedzictwem od Jehowy; owoc łona jest nagrodą" (Ps. 127:3; Łukasza 1:57,58). Wiemy również, że w czasach biblijnych słudzy Boga pamiętali o dniu swoich urodzin. Na przykład: Pismo Święte podaje wiek Noego i Abrahama w różnych momentach ich życia, a także dokładny wiek ich śmierci (Rodz. 7:6, 11, 13; 9:28, 29; 12:4; 17:24; 25:7). Za czasów Prawa Mojżeszowego członkowie pokolenia Lewiego prowadzili zapisy swego wieku, by wiedzieć, czy mają wystarczającą liczbę lat, do służby w Bożej świątyni. (Liczb 4:46,47) Czy to oznacza, że czciciele Boga w przeszłości obchodzili urodziny?

Ludzie, którzy tak myślą, wskazują na teksty Hioba 1:4 i Ozeasza 7:5. Pierwszy fragment mówi o tym, że siedmiu synów Hioba „urządzało uczty w swoich domach, każdy w swoim dniu”. Drugi mówi o książętach izraelskich, którzy ‘nabawili się choroby z powodu wina’ w uroczystym ‘dniu naszego króla’. Czy te uroczystości były związane z urodzinami? Oczywiście, że nie. Prof. G. Margoliouth pisze w Hastings' Encyclopedia of Religion and Ethics: „Powód świętowania w Hioba 1:4 nie jest jasny. Ponieważ było to siedem kolejnych dni, trudno to uważać za dzień urodzin”. „Uroczysty dzień naszego króla z Ozeasza 7:5 można równie dobrze rozumieć jako rocznicę jego wstąpienia na tron”.

Z Biblii wynika, że dzień przyjścia na świat dziecka, jest dla rodziców dniem radości i wdzięczności. I to słusznie, bo: „Oto synowie są darem Jahwe, a owoc łona nagrodą” (Ps. 127:3; Łuk. 1:57, 58). Zapewne słudzy Boży w czasach biblijnych znali dzień swych urodzin. Na przykład Biblia wymienia wiek Noego i Abrahama podczas różnych wydarzeń w ich życiu oraz podaje w jakim wieku umarli. (Rodz. [1 Mojż.] 7:6, 11, 13; 9:28, 29; 12:4; 17:24; 25:7). Pod Prawem Mojżeszowym członkowie plemienia Lewiego prowadzi zapisy dotyczące ich wieku aby byli w stanie ustalić czas pozwalający im rozpocząć służbę w świątyni Jehowy (Liczb [4 Mojż.] 4:46, 47). Jednakże czy z tego wynika, że dawniej wielbiciele Boga obchodzili urodziny?

Osoby, które są tego zdania, przytaczają niekiedy teksty z Joba 1:4 oraz Ozeasza 7:5. Pierwszy z nich nadmienia „uczty, które każdy z nich (z siedmiu synów Joba) kolejno urządzał w swoim domu w ustalonym dniu” (Poznańska). Drugi tekst donosi o książętach Izraela, którzy „w uroczystym dniu naszego króla (...) upili się mocnym winem”. Czy chodzi tutaj o urodziny? Jak z tego wynika nie. Profesor G. Margoliouth pisze w swym dziele Hastings’ Encyclopœdia of Religion and Ethics: „Z Joba. 14f. nie można wnioskować z jakiej okazji wyprawiono tą uroczystość. Ponieważ te siedem dni widocznie następują kolejno po sobie, więc chyba nie mogły to być urodziny”. „Podana w Ozeasza 75 wzmianka o „uroczystym dniu naszego króla” odnosić się może po prostu do corocznej uroczystości wyniesienia na tron króla”.

Verse 4. Feasted in their houses, every one his day. It is likely that a birthay festival is here intended. When the birthay of one arrived, he invited his brothers and sisters to feast with him; and each observed the same custom.

4. Feasted - To testify and maintain their brotherly love. His day – Each his appointed day, perhaps his birth-day, or the first day of the month.

4. every one his day - namely, the birthday (Job 3:1). Implying the love and harmony of the members of the family, as contrasted with the ruin which soon broke up such a scene of happiness.

...rather on each of their birthdays, which in those early times were observed, especially those of persons of figure, Genesis 40:20, and the rather, as Job's birthday is called his day, as here, Job 3:1, and sent and called for their three sisters to eat and to drink with them.

„Na naszych pierwszych kongresach w przerwach często dało się zauważyć, jak podczas rozmów bracia wręczali sobie nawzajem swe egzemplarze ‚Manny’ [Niebiańska manna, czyli rozmyślania duchowe na każdy dzień w roku dla domowników wiary], prosząc o wpisanie nazwiska i adresu” — pisze Anna E. Zimmerman. „Wpisywano je na czystej stronie obok daty urodzin. Kiedy nadeszła rocznica urodzin, bracia czytając rano tekst dzienny, mogli postanowić, że wyślą tej osobie kartkę lub list z życzeniami”. W tamtych czasach oddani Bogu chrześcijanie faktycznie obchodzili urodziny.