"Pszenica" i "chwasty"

Zarówno „przecznica” jak i „zielsko” rosły razem a nikt nie był upoważniony do zebrania „parzenicy”, nim Pan żniwa nie wydał do tego rozkazu. Stosownie do wydarzeń pierwszego adwentu zostało dokonane wpierw dzieło „Elijaszowe”, takie samo jak dzieło Jana Chrzciciela, mające lud ostrzec i skłonić w latach od 1878 do 1918, choć pewne podobne dzieło postępuje nadal z jeszcze większą gorliwością i jest znane jako dzieło „Elijaszowe”; będzie trwało aż do Armagedonu, kiedy Jehowa ‘uderzy ziemie klątwą’. — AT. 6 Ilustracja o „parzenicy” i „zielsku” wskazuje, że są słudzy, którzy chcieliby przystąpić do rozdzielenia przed nadejściem postanowionego czasu. „Oni powiedzieli mu: ‘Czy chcesz tedy, żebyśmy wyszli i zabrali je?’ On rzekł: ‘Nie; abyście przypadkiem, podczas zbierania zielska, nie wykorzenili pszenicy wraz z nim. Niech oba rosną razem aż do żniwa. ... Żniwem jest dopełnienie systemu rzeczy.’” Koniec tego starego systemu rzeczy stał się widoczny od roku 1914, i przeto dopiero po tym czasie mogło nastąpić wielkie dzieło oddzielania „pszenicy” od „zielska”, to znaczy „synów królestwa” od „synów owego złego”. W związku z tym Jezus prorokował: „A on wyśle swych aniołów z wielkim dźwiękiem trąby, i oni zgromadzą razem jego wybranych od czterech wiatrów, od jednych kończyn niebios aż do drugich kończyn.” — Mat. 13:28-30, 39; 24:31, NW.