Towarzystwo Strażnica zwalczające od
1936r. krzyż zamieściło w Strażnicy Nr 10, 1995 s.20 takie oto
zdanie:
„Książka Bogactwo,
opublikowana przez Towarzystwo w roku 1936, wykazała
jednak, że Jezus Chrystus nie został zgładzony na krzyżu, lecz na
pionowym słupie, czyli palu”.
WŁODZIMIERZ BEDNARSKI
obaczmy
czy rzeczywiście Bogactwo coś „wykazało” na temat „pala” i
czy rzeczywiście o nim uczyło. Oto wszystkie
cytaty z tej książki związane z tym tematem:
„Dlaczego Jezus musiał
być ukrzyżowany? Jezus został ukrzyżowany nie na krzyżu z drzewa,
jak przedstawione jest na licznych obrazach i malowidłach,
zrobionych i wystawionych przez ludzi. Jezus został ukrzyżowany w
ten sposób, że jego ciało przybito do pnia. Sposób jego śmierci
wyrażał symbolicznie: ‘Ten człowiek jest przeklęty od Boga.’
Umrzeć jako grzesznik było haniebną śmiercią, a ukrzyżowanie na
drzewie wyraża w istotnym sensie: ‘Ten, co tu umiera, uśmiercony
jest jako pospolity grzesznik.’ To było przepowiedziane w zakonie
Bożym (5 Mojżeszowa 21:22, 23) (...) Z tego powodu Jehowa
dopuścił, że jego umiłowanemu Synowi zadano śmierć, przybiwszy go
do drzewa. ‘Chrystus odkupił nas z przekleństwa zakonu, stawszy
się dla nas przekleństwem, albowiem jest napisane: Przeklęty
każdy, kto wisi na drzewie’ (Do Galatów 3:13). ‘Bóg ojców naszych
wzbudził Jezusa, któregoście wy zabili, zawiesiwszy na drzewie’
(Dzieje Apost. 5:30). Ukrzyżowanie Jezusa na drzewie jest
świadectwem dla całego stworzenia, że dobrowolnie poniósł
najhaniebniejszą śmierć...” (s.23-4).
„Na poparcie tego
wniosku zważmy na doniesienie Boże: ‘Który będąc w postaci Bożej,
nie poczytał sobie za łupiestwo (...) Sam siebie uniżył, będąc
posłuszny aż do śmierci krzyżowej...’ (Do Filipensów 2:6-11)”
(s.24-5).
„Czy Państwo
doszli teraz do tego, iż wierzą, że Jehowa jest prawdziwy i
wszechmogący Bóg i że Chrystus Jezus jest jego umiłowany Syn; że z
woli Bożej Jezus umarł na drzewie i przez to dostarczył cenę okupu
za Państwo...” (s.125).
„Ci, co nauczają
błędnej nauki o czyśćcu, cytują tylko jeden tekst, starając się
znaleźć poparcie, lecz tekst ten wcale nie popiera ich nauki, gdyż
dotyczy złoczyńca, który był ukrzyżowany jednocześnie z
Jezusem...” (s.160).
idzimy
więc, że Bogactwo nic nie „wykazało”, a na dodatek wcale nie
używano wtedy słowa „pal” czy „słup”, a jedynie „drzewo” i „pień”.
Po podaniu, że coś się „wykazało” powinna płynąć za tym jakaś
argumentacja, ale jej wyraźnie zabrakło. „Bogactwo” nie jest
jedyną publikacją z tamtych lat, w której nie używa się słowa „pal”
czy „słup”, więc nie jest to przypadek. To samo dotyczy np. książki
„Prawda was wyswobodzi” (wyd.1946), która zawsze używa słowo
„drzewo” (s.102, 225, 243-4, 275, 343) oraz „on ukazał się w
kształcie w jakim był ukrzyżowany” (s.248). Podobnie słowo „drzewo”
zawarto w broszurze „Religia zbiera wicher” (wyd.1945 s.32) i
książce „Krucjata przeciwko chrześcijaństwu” (wyd.1939 s.56).
ało
tego, widać że „Bogactwo” zawierało też słowa „śmierć krzyżowa” z
wersetu Flp 2:8 oraz sześć razy słowo „ukrzyżowany”. Nie potrafię
zrozumieć jak Towarzystwo Strażnica w tamtym czasie mogło stosować
określenie „ukrzyżowany w ten sposób, że jego ciało przybito do
pnia” lub „ukrzyżowanie na drzewie”. Przecież można było napisać, że
Jezus został „przybity do pnia czy drzewa” lub „upalowany”, jako
zamiennik słowa „ukrzyżowany”. Czyżby Świadkom Jehowy zabrakło
wyobraźni i nazewnictwa? A może z powodu szybkiej zmiany nauki nawet
nie przemyślano dobrze jakich słów i argumentów używać? Chyba nie
chodziło Świadkom Jehowy o to, aby przypodobać się choć trochę tym
co uznają krzyż?
iekawe,
że „Bogactwo” (s.316) w swej reklamówce zachęca do nabycia wielu
wcześniejszych książek Rutherforda, które wszystkie uczyły o krzyżu.
Oto słowa tej reklamy:
„Wszystko złoto i
srebro, które Państwo zdołaliby zgromadzić na ziemi, nie pomogłyby
Im w ‘owym dniu’ (...) Czemu Państwo z tego złota i srebra nie
mieliby tedy coś przeznaczyć na szerzenie ewangelji Królestwa i
otrzymać prawdziwe bogactwo, mianowicie jedną lub wszystkie niżej
wymienione ksiażki? Harfa Boża,
Pojednanie, Rząd, Wyzwolenie, Proroctwo, Życie, Światło (2 tomy),
Bogactwo. Wszystkie napisane są przez sędziego Rutherforda”.
Czyżby pieniądze uzyskane ze sprzedaży tych książek
były ważniejsze niż nieaktualne nauki zawarte w nich?
rzykładowo
wspomniana „Harfa Boża”, która po polsku ukazywała się w latach
1921-30, a po angielsku w latach 1921-40, zamieściła na s.114
ilustrację Jezusa ukrzyżowanego i zawierała takie oto zdania:
„Gdy Jezus umarł na
krzyżu na Kalwaryi, przygotował cenę okupu” (s.140).
„Krzyż Chrystusowy
jest środkową prawdą planu Bożego, z którego wszelka nadzieja dla
ludzkości promieniuje” (s.142).
„Chwała Ci! za
odkupienie! Tyś założył Kościół Swój; Przez krzyż dałeś
przebaczenie, Chwała Ci, o Zbawco mój!”(s.143).
Prócz tego Strażnica Nr 19, 1999 s.23 podaje, że
jeszcze w 1943r. przeprowadzano z zainteresowanymi studium z „Harfy
Bożej”, a wspomniana „Krucjata przeciwko chrześcijaństwu” (s.189) w
odezwie do wszystkich ludzi zamieszcza słowa pieśni poety, w której
pada słowo „krzyż”. Oto wszystko co nam
„wykazało” i wskazało „Bogactwo” na powyższy temat.
Na koniec jeszcze kilka
nauk zawartych w „Bogactwie”, których dziś Świadkowie Jehowy nie
uznają:
Okup został złożony za Adama. Jezus stał się
„zbawicielem i odkupicielem Adama i jego potomków” (s.15).
W Hbr 1:8-9 słowo Bóg odnoszą do Jezusa nazywając
Go „bogiem”: „A o Synu mówi: Tron twój, o boże (...) pomazał cię o
boże, Bóg twój” (s.26).
Władze zwierzchnie z Rz 13:1-3 to Jehowa i Jezus
(s.193).
Oczyszczenie świątyni z Dn 8:14 do 1932r. (s.272).
„Dzień Jehowy” zaczął się w 1914r. (s.281-2).
„To nie znaczy, że ci, co przygotowują rękopis
‘Strażnicy’, są inspirowani, lecz że Pan przez swoich aniołów
dogląda, by wiadomości były dane jego ludowi w czasie słusznym”
(s.279).
Tylko klasa niebiańska to „klasa Świadków Jehowy”,
zaś klasa ziemska to „klasa Jonadabów” (s.85, 91-2, 105, 111, 294,
272). Słowa z Iz 43:10nn. odnoszono wtedy tylko do klasy
niebiańskiej (s.59, 233).
Trzy klasy „zbawionych”: „Stanowisko
wiernych proroków doby starożytnej będzie mniej wzniosłe od
stanowiska domu królewskiego. Stanowisko wielkiego ludu jest
niższe od stanowiska członków domu królewskiego i książąt na
ziemi” (s.275-6).
„Czasy pogan” rozpoczęły się w 606r. przed Chr.
(s.151).
Włodzimierz Bednarski, wrzesień 2004
