''Sympozjum: Róbmy postępy w służbie
kaznodziejskiej pomagając ludziom, którzy mówią innym językiem''
Mamy do wykonania bardzo ważne zadanie.
Współpracujemy z Jehową w dziele podlewania ziarna prawdy przez
dokonywanie odwiedzin ponownych. Proszę zwrócić uwagę – Jehowa
traktuje nas jak swoich współpracowników. To doprawdy niezwykły
zaszczyt. Musimy więc pracować nad swym nastawieniem do odwiedzin
ponownych i studiów biblijnych i robić postępy w tych dziedzinach.
Apostoł Paweł, który świetnie sobie radził w tych gałęziach
służby, zachęcał współbraci żeby dalej rozwijali się duchowo.
Przeczytajmy, co napisał w Liście do Filipin w 3 rozdziale a
wersecie 16. Bardzo proszę – List do Filipin 3 rozdział werset
16:
„Tak czy inaczej, w jakim stopniu
zrobiliśmy postępy, dalej idźmy dokładnie według tego samego
ustalonego porządku.”
My też chcemy udoskonalać swe
umiejętności w dokonywaniu odwiedzin ponownych i prowadzeniu
studiów biblijnych. Podczas każdych odwiedzin staraj się przekazać
jakąś myśl biblijna, która pomoże zainteresowanemu robić postępy.
Bo to Słowo Boże ma ogromną moc, a nie nasze słowa – nawet
najstaranniej dobrane i przemyślane. Za pomocą pytań przygotuj
grunt pod następne odwiedziny, nawet jeśli już regularnie
odwiedzasz tego zainteresowanego lub prowadzisz z nim studium.
Pytania są bardzo ważne, ponieważ podtrzymują zainteresowanie i
pomagają poznać poglądy domownika i dostosować do nich temat
odwiedzin. W „Naszej Służbie Królestwa” ze stycznia 2002 roku na
stronie trzeciej ukazał się zestaw pytań i cały zestaw pytań, na
które można odpowiedzieć na podstawie książki „Prowadzenie
rozmów”. Oto niektóre z nich:
- Czy istnieją rozsądne powody, żeby
wierzyć w Boga?
- Czy Bóg naprawdę interesuje się losem ludzi?
- Dlaczego Bóg dopuszcza cierpienia?
- Czego dokona Królestwo Boże?
- Czy Bóg uznaje wszystkie religie?
- Jak rozpoznać religie prawdziwą?
I wiele innych. Warto skorzystać z tych
propozycji. Istnieje różnica między zwykłym – takim formalnym –
prowadzeniem studium biblijnego a czynieniem uczniów. Postaraj się
ustalić, w czym jeszcze należałoby pomóc zainteresowanemu, żeby
mógł robić postępy duchowe. Żeby mógł rozwijać się duchowo. Z
modlitwą rozważaj potrzeby każdej takiej osoby i uwzględniaj je
podczas przygotowywania się do studium. Zastanawiaj się – również
z modlitwą – jakie działania powinna teraz, aktualnie podjąć, by
dalej robić postępy duchowe. Życzliwie pomagaj jej zrozumieć, co w
tej sprawie mówi Pismo Święte. Kiedy zachęcamy kogoś do
dokonywania jakiś zmian w życiu pamiętajmy, żeby nie naciskać
zanadto, nie wywierać presji. Niech pobudzi ich czy jego do tych
zmian Biblia i duch Boży. Bodźcem do przeobrażania życia powinna
być miłość do Jehowy, a nie presja z naszej strony; jakiś nacisk
wywierany w takiej czy innej kwestii.
Unikajmy też wyrażania własnego zdania w
sprawach, co do których ktoś sam musi podjąć decyzję. Nawet jeżeli
prosi cię o radę wystrzegaj się decydowania za niego. To najgorsza
rzecz jaką moglibyśmy zrobić – podejmować za kogoś decyzje. Możemy
pomóc eksponując zasady, podając pewne przykłady, ale decyzja
ostateczna należy do danej osoby – do osoby zainteresowanej.
Jehowa wychodzi naprzeciw naszym
wysiłkom, dostarczając narzędzia, które pomagają przezwyciężyć
ewentualne trudności. No, dzisiaj od samego rana mówimy o jednym z
nich. Od wczoraj w nowej wersji, oczywiście chodzi o broszurę
„Dobra Nowina dla wszystkich narodów”, dzięki której możemy
nawiązać kontakt z osobami mówiącymi w innym języku. A teraz
zobaczmy w krótkim pokazie jak głosicielka skorzystała z tej
cennej pomocy:
- Przepraszam, że panią zatrzymuje, ale
chciałabym zadać ważne pytanie.
- Izwinitje, no tolka szto prijechała w Polsku. Ja jesio
nie panimaju.
- Momencik.
W tej sytuacji głosicielka wyjmuje broszurę „Dobra Nowina”, którą
zawsze ma przy sobie, odszukuje język rosyjski na stronie 47 i:
- W takim razie mam coś dla pani. Proszę przeczytać
- Ja ocien rad wstriecie s wami... [zaczepiona osoba odczytuje po
rosyjsku fragment]
Po przeczytaniu całości siostra widziała u rozmówczyni szczere
zainteresowanie, wręcz zaciekawienie. Wymieniły się adresami. Na
najbliższym zebraniu uradowana siostra skontaktowała się z
sekretarzem zboru:
- Bracie Grzegorzu.
- Tak?
- Spotkałam ostatnio pewną panią.
Zauważyłam, że z wielką ciekawością przeczytała orędzie z
broszurki „Dobra Nowina” i właśnie dlatego przyszłam do ciebie
ponieważ mam taką prośbę. Chciałam ci wręczyć to zgłoszenie
„Prośbę o dokonanie odwiedzin”, abyś przekazał to do zboru, w
którym jest ktoś, kto mógłby ją odwiedzić. Bo muszę ci powiedzieć,
że ta pani jest Rosjanką, a ja niestety nie potrafię z nią
rozmawiać w tym języku.
- Bardzo się cieszę, że spotkałaś taka panią. Ale musze ci
powiedzieć, że jest mały problem. Nie ma w pobliżu takiej grupy
obcojęzycznej, do której moglibyśmy to wysłać i myślę, że zanim
znajdziemy kogoś, kto dobrze zna ten język, no sama musisz
podtrzymywać zainteresowanie.
- Dobrze. Postaram się.
I oto pojawiła się bariera językowa. Czyżby tej trudności nie dało
się pokonać? Siostra znalazła jednak sposób, aby podtrzymać
zainteresowanie. Od razu przystąpiła do czynu i zamówiła
literaturę w języku rozmówczyni. A w międzyczasie postarała się o
broszurę „Wymagania” w języku rosyjskim i z tą broszurą w ręku
poszła na odwiedziny. Zaobserwujmy jak przebiegała rozmowa:
- Zdrastwujtie!
- Zdrastwujtie!
- Przyniosłam dzisiaj coś specjalnie dla
pani. Proszę.
- Spasiba.
- Otwórzmy może broszurę na lekcji
pierwszej, o tak, jest tutaj taki ciekawy temat „Jak możesz poznać
wymagania Boże?”
- Da, „Kako znać szto triebujet Bog?”
- Pierwsze pytanie: Jakie ważne wiadomości
zawiera Biblia?
- „Kakije ważne swjedienia sadjeżyt Biblia?”
- Zobaczmy. Ja przeczytam a panią proszę o
patrzenie, o śledzenie tekstu, patrzenie – smatri?
- Haraszo.
- „Biblia, czyli Pismo Święte, jest cennym
darem od Boga. Można ją przyrównać do listu kochającego ojca do
dzieci. Dowiadujemy się z niej prawdy o Bogi, kim On jest i jakich
zasad się trzyma. Biblia wyjaśnia jak sobie radzić z różnymi
problemami jak znaleźć prawdziwe szczęście. Jedynie z niej możemy
się dowiedzieć, co trzeba czynić, by się podobać Bogu''.
I ta przyjemna rozmowa toczy się dalej. Jak widać, bez względu na
to czy znamy język zainteresowanego czy też nie, chcemy dokonywać
skutecznych odwiedzin i prowadzić owocne studia biblijne. Dzięki
tej broszurze „Dobra Nowina dla ludzi ze wszystkich narodów”
naprawdę jest to możliwe. Bardzo istotna jest też nasza
determinacja, konsekwencja w działaniu, ale też inwencja i
pomysłowość. Kluczowe znaczenie ma podlewanie i pielęgnowanie
ziarna zainteresowania prawdą. Posłuchajmy jak to robi brat Rafał
Cygal ze zboru Kraków-Podgórze:
- Rafał, czy mógłbyś opowiedzieć o przeszkodach, które stawały ci
na drodze w dokonywaniu odwiedzin ponownych?
- W przypadku pana Grzegorza musiałem
uzbroić się w cierpliwość wytrwałość. Poznałem go jakieś dwa lata
temu głosząc od drzwi do drzwi. W mieszkaniu swojego brata zrobił
wtedy na nas bardzo budujące wrażenie.
- Dlaczego?
- Podszedł do nas i ze łzami w oczach zaczął
przepraszać tłumacząc, że wypowiadał się na nasz temat obraźliwie
w gronie rodziny. Okazało się wówczas, że miał poważne problemy z
alkoholem, zrujnowane życie i nie widzi żadnej nadziei dla siebie.
Obiecaliśmy go odwiedzić. Ale bezskutecznie – był nieuchwytny.
Wiele razy, o różnych porach dnia próbowaliśmy go zastać i nic.
Trwało to jakieś pół roku.
- I co się wydarzyło później?
- Nastąpił przełom. Spotkaliśmy go w chwili,
kiedy najbardziej nas potrzebował. Przeżywał bardzo duży kryzys.
Opuścili go wszyscy, na których mógł liczyć. Rozpoczęliśmy studium
biblijne, w które Grzegorz był bardzo zaangażowany emocjonalnie.
Podczas odczytywanych wersetów tracił oddech, płakał. Zaczął robić
piękne postępy. Rzucił alkohol, rozpoczął porządkować swoje życie,
remontować zaniedbane mieszkanie. Po czterech miesiącach nagle
kontakt się urwał.
- Z jakiego powodu?
- Pod presją jego rodziny i znajomych zaczął
nas unikać. Zmienił nawet numer telefonu. Kiedy go później
spotkałem okazało się, że nie ma dla nas czasu, bo musi
porządkować własne sprawy osobiste. Podał jednak nowy numer
telefonu i od tamtego czasu przez rok utrzymywaliśmy ze sobą
kontakt telefoniczny.
- Rafał, powiedz jakie efekty przyniosło pokonanie tych
wszystkich trudności? Było ich sporo.
- Jehowa pobłogosławił wysiłkom i Grzegorz
zgodził się na wznowienie przerwanego studium biblijnego, które w
tej chwili jest kontynuowane.
- No świetnie. Bardzo się cieszymy. Wiem, że z taką samą
konsekwencją pomagasz swemu rodzeństwu. Z jakimi problemami się
spotkałeś?
- Przede wszystkim z zaciekłym sprzeciwem
mamy, która robiła wszystko, aby temu przeszkodzić. Oprócz tego
musiałem walczyć ze zniechęceniem, obojętnością, brakiem
zainteresowania.
- W jaki sposób próbowałeś to przełamać?
- Kiedy odwiedzałem ich, to zawsze starałem
się coś zasiać w ich sercach, dając im tym samym do zrozumienia,
że bardzo ich kocham, pragnę ich szczęścia, ale przede wszystkim
zależy mi na ich życiu. Co pewien czas odwiedzali mnie również w
Krakowie i oczywiście starałem się to wykorzystać i jak najlepiej,
za każdym razem taktownie i nienachalne, tak żeby nie zrazić ich
do prawdy biblijnej.
- Z jakim skutkiem?
- Powoli zmienili swój stosunek nastawienie.
Trwało to 5 lat.
- Dlaczego mówisz o tym w czasie przeszłym? Czyżbyś
przestał to robić?
- Ależ nie. Jehowa pobudził serca trzech
moich braci, bratowej. W tej chwili są prowadzone z nimi studia
biblijne i pomimo olbrzymich przeszkód robią wspaniałe postępy.
- Bardzo się cieszymy. Siedem lat ciężkiej pracy nie poszło
na marne. Dwa z panem Grzegorzem i pięć z najbliższymi członkami
rodziny. To piękna nagroda za wytrwałość, dzięki której
przekształciłeś te odwiedziny w owocne studia biblijne. Dziękuję
ci bardzo.
[oklaski]
Sumiennie podlewaj i pielęgnuj swój teren. Jehowa pragnie, żeby
każdy doszedł do poznania prawdy. Nie pragnie, żeby ktokolwiek
został zgładzony. Posługuj się każdą stosowną metoda, żeby
odnaleźć na swym terenie ludzi o usposobieniu owiec, odpowiednio
ich karmić i czynić z nich uczniów. Dzięki temu oni także będą
mogli chodzić z Jehową droga prowadzącą do życia wiecznego –
zgodnie z proroctwem Ezechiela, 34 rozdział, werset 11, gdzie
Jehowa bardzo wyraźnie daje do zrozumienia, że osobiście jest tym
zainteresowany. Przeczytajmy, bardzo proszę – Proroctwo
Ezechiela, 34 rozdział, werset 11:
„Bo tak rzekł Wszechwładny Pan, Jehowa:
Oto jestem, Ja sam i będę szukał moich owiec i będę się o nie
troszczył.”
Posłuchajmy teraz brata Łukasza
Brojewskiego ze zboru Kraków-Gronowice, który wyjaśni jak możemy
robić postępy w służbie kaznodziejskiej pomagając rzeszom nowych
przyłączyć się do naszej działalności.
DALEJ
WSTECZ
Opublikowana na Brooklyn Sp.B.O., styczeń 2005
