rawie każdy polemizuj±cy od czasu do czasu z ¦J wie, że
taka interpunkcja w Biblii ¦J w Łk 23:43 sprawia, iż dzięki Towarzystwu
Strażnica łotr do raju już nie zawitał. A przynajmniej nie tego samego dnia,
kiedy rozmawiał z nim Jezus.
Polemi¶ci jednak nie daj± za wygran± i
ż±daj± od ¦J dowodów na potwierdzenie takiej, a nie innej interpunkcji w Łk
23:43. Wiadomo bowiem, że w starożytnych manuskryptach greckich NT nie
ma interpunkcji. Zatem polemi¶ci stosuj± wobec ¦J ż±danie, aby ci wskazali
inne miejsce w NT, gdzie Jezus choć raz posłużył się zwrotem z interpunkcj±
w wersji ¦J: „Zaprawdę mówię ci dzisiaj”.
Takiego zwrotu nie spotkamy jednak w żadnym innym miejscu NT. Tym samym ¦J nie maj±
żadnego potwierdzenia dla swej interpunkcji użytej w Łk 23:43.
Niektórzy ¦wiadkowie Jehowy do tego stopnia s± zdesperowani tym faktem, że zaczęli
takiego zwrotu szukać poza NT, czyli w ST. I „znaleĽli”, a przynajmniej tak im
się wydaje.
Przypatrzmy się temu, co znaleĽli ¦J na „potwierdzenie” swej interpunkcji w Łk 23:43.
Oto dwa przykładowe wersy z ST, które brzmi±:
„Mojżesz zwołał całego Izraela i rzekł do niego: Słuchaj, Izraelu, praw i przykazań,
które ja dzi¶ mówię do twych uszu, ucz się ich i dbaj o to, aby je
wypełniać” (Pwt Pr 5:1, Biblia Tysi±clecia –dalej
BT)
„o¶wiadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, któr±
idziecie posi±¶ć, po przej¶ciu Jordanu” (Pwt 30:18, BT)
akie wersy maj± pewnym ¦J „potwierdzać” prawidłowo¶ć interpunkcji zastosowanej w Łk 23:43
przez Biblię ¦J. W tym miejscu nasi domoro¶li bibli¶ci triumfuj± i piej± z rado¶ci.
Mało tego, owi ¦J w tym miejscu nawet „wznie¶li się na wyżyny naukowo¶ci”, bowiem wymy¶lili
swego rodzaju pojęcie maj±ce ich zdaniem trafnie definiować cał± ich powyższ±
argumentację. Owo pojęcie to „retoryka semicka”. Poprzez pojęcie „retoryka
semicka” odbiorca ich powyższej argumentacji ma rozumieć, że mówi±c rzekomo
„Zaprawdę powiadam ci dzi¶” Jezus posłużył się „starotestamentaln± retoryk±
semick± Mojżesza”.
Infantylizm i naiwno¶ć tej argumentacji s± jednak raż±ce aż do bólu.
Po pierwsze, wspomniane wyżej fragmenty ST pochodz± z Pięcioksięgu, a ten jak
wiadomo powstał (wedle ¦J) prawie 1500 lat przed Chrystusem. Nawet dziecko wie,
że każdy język przez ten czas potrafi się zmienić nie do poznania nie tylko w
zakresie leksykalnym, ale w zakresie składni przede wszystkim.
Przykładowo, angielszczyzna przez zaledwie 300 lat zmieniła się do tego stopnia, że dzi¶
nie byłaby już zrozumiała dla przeciętnego Anglika.
Polszczyzna sprzed ok. 1000 lat jest dzi¶ zupełnie niezrozumiała dla współczesnego Polaka
(wystarczy przywołać klasyczny przykład Bogurodzicy).
ewne zwroty w danym języku s± często charakterystyczne tylko dla jednego pokolenia.
W języku polskim na przykład nikt z młodzieży już dzi¶ nie używa zwrotów tak
charakterystycznych dla pokolenia swych rodziców, np. „szafa gra”, „morowy
chłop”, „mowa trawa”, itd. Owszem, zwroty te mog± być zrozumiałe, czasem gdzie¶
zasłyszane, jednakże nie stosuje się ich już w¶ród współczesnej młodzieży na
tak± skalę jak stosowało się w¶ród starszych pokoleń. A przecież dzieli nas
tylko jedno pokolenie od tych, którzy takimi zwrotami posługiwali się
regularnie. Nie trudno domy¶leć się w tym momencie, że następne pokolenie
wyeliminuje całkowicie takie zwroty z użycia i z czasem drog± naturaln± zanikn±
one zupełnie i pozostan± już tylko w starych słownikach języka polskiego.
W tym kontek¶cie przypisywanie Jezusowi powiedzeń Mojżesza zupełnie mija się z celem.
a tym jednak nie koniec polemiki z ¦J w tym temacie. Okazuje się bowiem, że Mojżesz
wcale nie musiał powiedzieć „zaprawdę powiadam wam dzi¶”, jak chcieliby ¦J. Na
grupie dyskusyjnej news:pl.soc.religia jeden
z filologów zajmuj±cy się zawodowo językami semickimi podj±ł się rozbioru
gramatycznego powyższych zdań z ST cytowanych przez ¦J, dokonuj±c
profesjonalnej polemiki filologicznej. Poniżej wstawiamy tę polemikę, która z
racji wysokiego poziomu zastosowanych argumentów filologicznych jest przez nas
uważana za cenn± i godn± przechowania. Autorem polemiki jest człowiek
ukrywaj±cy się za pseudonimem 1122. Oryginalny post z t± polemik± można
zobaczyć tutaj.
Tradycyjnie przypominam, że wypowiedzi poprzedzone ptaszkami >> lub ptaszkiem >,
dla ułatwienia odróżnienia wypowiedzi oznaczaj± wypowiedzi dyskutanta poprzedzaj±cego
poprzedni± wypowiedĽ (w tym momencie jest to wypowiedĽ SJ podpisuj±cego się
jako qamil) aktualnego dyskutanta (w tym wypadku jest nim wspomniany 1122).
A teraz prezentujemy już wspomnian± polemikę.
qamil Fri, 5 Jul 2002 23:50:17 +0200 napisal:
>Stwierdzenie "mowie ci dzi¶" jest wyrażeniem retoryki semickiej, któr±
jak
>najbardziej Jezus zastosował w swojej wypowiedzi. Znamy ja chyba najlepiej z
>wypowiedzi Mojżesza, który - podobnie jak Jezus - stal na progu swego życia.
>W tej doniosłej dla Izraelitów i Mojżesza chwili, prorok ten mówi:
>- "dzisiaj mówię do waszych uszu" (Powt.Pr.5:1)
Ale ci ¶wiadkowie potrafi± nama¶cić komu¶, kto się na tym nie zna.
Przypatrzmy się dokładniej, czy to rzeczywi¶cie podobna konstrukcja:
Łk 23:43:
soi lego:
semeron met` emoy ese en to paradeiso
A
B
mamy wiec cze¶ć A = soi lego (tobie mowie)
i w czę¶ci B zawarta jest informacja o czym Jezus mówi.
Szyk zdania jest prosty - najpierw A, potem B.
A jak to jest w podanych przez qamila przykładach?
Znowu mamy konstrukcje: A= przykazuje, B= to co przykazuje
w szyku BA, odwrotnie niż u Łukasza.
IdĽmy dalej:
>- "mówię wam dzisiaj" (Powt.Pr.30:18)
hebr:
higgadti le-chem
hajjom ki...
o¶wiadczam wam
dzisiaj że...
hebr:
anangello soi semeron hoti...
o¶wiadczam wam dzisiaj, że ...
Mamy więc tu wprawdzie szyk AB, ale jak widać konstrukcja w której
miedzy podmiotem, a dopełnieniem stoi okolicznik zdania A (semeron),
wymaga użycia spójnika 'że'.
W Biblii aramejskiej używanej od pocz±tku chrze¶cijaństwa w
patriarchacie Antiochii i na Bliskim Wschodzie mamy w Pwt 30:18:
hawut - chun jaumono de...
wskazałem wam dzi¶,
że...
Natomiast inaczej jest w wersecie Łk 23:43:
Omar le-h
jeszu` amin omar ano
lo-ch de
Mówi do-niego Jezus: zaprawdę mówię
ja do-ciebie, że
yaumono `ami
tehue ba-pardajso.
dzisiaj ze mn± będziesz
w -raju
Identycznie jak i w Peszitta.
Tłumaczenia aramejskie mówi± zgodnie u Łk 23:43.
Mówi do-niego Jezus: zaprawdę mówię do-ciebie, ze dzisiaj ze mn±
będziesz w-raju.
Podczas gdy w Pw 30:18 mamy:
hebr:
higgadti le-chem
hajjom ki...
o¶wiadczam wam
dzisiaj że...
LXX:
anangello soi semeron hoti...
o¶wiadczam wam dzisiaj, że...
aram:
hawut - chun jaumono de...
wskazałem wam dzi¶, że...
Jak widać konstrukcje przytoczone przez qamila s± tylko pozornie
podobne do Łk 23:43.
A fałszerstwo ¶wiadków Jehowy pozostaje fałszerstwem.
Nie da się zaprzeczyć, ze ¶wiadkowie Jehowy, aby ratować swoje dogmaty
wprowadzili nie tylko inny przecinek, ale w ogóle zmienili szyk
zdania.
Pozdrawiam.
1122
Jan
Lewandowski; czerwiec 2003
Strona istnieje dzięki uprzejmo¶ci Warsaw Internet Provider